23 lektury szkolne i 116 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Michel de Montaigne · 1 fragment
Gdy królowie Kastylii wygnali ze swoich ziem Żydów, król Jan Portugalski sprzedał im za osiem talarów od głowy czasowe schronienie w swym państwie; pod tym warunkiem, że w oznaczonym terminie mają je opuścić; zarazem…Rozdział XL. Iż poczucie dobrego i złego zależy w znacznej mierze od naszego o tym mniemania — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 6 fragmentów
Nowa karczma nie była ciekawa z pozoru. / Stara wedle dawnego zbudowana wzoru, / Który był wymyślony od tyryjskich cieśli, / A potem go Żydowie po świecie roznieśli: / Rodzaj architektury obcym budowniczym / Wcale…Księga czwarta — przejdź do fragmentu
Dach z dranic i ze słomy, spiczasty, zadarty, / Pogięty jako kołpak żydowski podarty. / Ze szczytu wytryskują krużganku krawędzie, / Oparte na drewnianym licznych kolumn rzędzie. / Kolumny, co jest wielkie architektów…Księga czwarta — przejdź do fragmentu
W środku arendarz Jankiel, w długim aż do ziemi / Szarafanie, zapiętym haftkami srebrnemi, / Rękę jedną za czarny pas jedwabny wsadził, / Drugą poważnie sobie siwą brodę gładziłKsięga czwarta — przejdź do fragmentu
Cyprian Kamil Norwid · 4 fragmenty
Izrael wiarą bardzo się rozszerzył, / Toteż największą z godzin miał godzinę, / Lecz póty wierzył, aż się przeniewierzył, / Gdy Wcielonego zobaczył w dziecinę! / To strach mnie nieraz przechodzi zimnicą / (Czy może…Jako forma — przejdź do fragmentu
Weźcie z Żydów naukę, o rodacy, z Żydów, którzy to w dumę wam podobną przez nadziewania się przyszłością i wyglądania zaszli. Jak to oni, co, wszelkim wcielaniem i postaciowaniem pogardziwszy, nie rozwinęli sztuki…Jako treść — przejdź do fragmentu
Bo powiadam wam, że kmiecie my wszyscy tu jesteśmy i od uczestnictwa w związku pracy nikomu wywinąć się nie wolno pod karami wielkimi, które stąd na społeczeństwo upadają. A kara jest pierwsza i najgłówniejsza za to, że…Jako treść — przejdź do fragmentu
Zygmunt Krasiński · 3 fragmenty
A u stóp mówcy opiera się na stole przyjaciel czy towarzysz, czy sługa. — * Oko wschodnie, czarne, cieniowane długimi rzęsy — ramiona obwisłe, nogi uginające się, ciało niedołężnie w bok schylone — na ustach coś…CZĘŚĆ TRZECIA — przejdź do fragmentu
Wchodzi Leonard i Przechrzta. / Czy znasz hrabiego Henryka? / PRZECHRZTA Wielki Obywatelu, z widzenia raczej niż z rozmowy — raz tylko, pamiętam, przechodząc na Boże Ciało, krzyknął mi — „Ustąp się” — i spojrzał na mnie…CZĘŚĆ TRZECIA — przejdź do fragmentu
MĄŻ Wychylże czarę, którą trzymasz w dłoni. — / RZEMIEŚLNIK Sił nie mam — podnieść do ust nie mogę — ledwo się tutaj przyczołgałem, ale dla mnie już nie zaświta dzień wolności. — Przeklęstwo kupcom, co jedwab sprzedają…CZĘŚĆ TRZECIA — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Już gadajcie, co chcecie, a strach zawsze strachem. / Ja nie chcę dłużej z wami być pod jednym dachem; / Mówiłam: mężu, nie leź do tych spraw dziecinnych — / Pókiś knutował Żydów, chociaż i niewinnych, / Milczałam — ale…AKT I — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 25 fragmentów
Dla osób posilających się w tej co radca jadłodajni, dla jej właściciela, subiektów i chłopców przyczyny klęsk mających paść na S. Wokulskiego i jego sklep galanteryjny były tak jasne, jak gazowe płomyki oświetlające…I. Jak wygląda firma J. Mincel i S. Wokulski przez szkło butelek? — przejdź do fragmentu
Podobnież dzisiejsi politycy co kwartał zmieniają wiarę: onegdaj wierzyli w Bismarcka, wczoraj w Gambettę, a dziś w Beaconsfielda, który niedawno był Żydkiem.III. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
— A niechże sobie zakłada sto nowych interesów, nawet w Irkucku, byle tak co roku podwyższał — rzekł Lisiecki. — Ja z nim się o to spierać nie będę. Ale swoją drogą, uważam, że jest diabelnie zmieniony, osobliwie…VII. Gołąb wychodzi na spotkanie węża — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 18 fragmentów
Z powodu szabasu rynek był pusty, a wszystkie kramiki zamknięte.VII. Lasy, ruiny i czary — przejdź do fragmentu
Po cóż by Wokulski miał sklep sprzedać i komu? — Komu?… — wtrąca Węgrowicz. — Alboż to mało Żydów w Warszawie?VIII. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Zaczęliśmy rozsadzać nasze damy w ławkach i spierać się przy tej okazji z Żydkami, którzy, jak mi to później objaśniono, są najcierpliwszymi audytorami spraw sądowych, szczególniej o kradzież i oszustwo.IX. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 5 fragmentów
Pytałem go też, jako Żyda, czy chrześcijanie a Żydzi to jedno? Odpowiedział mi, że Żydzi mieli odwieczną religię, chrześcijanie zaś są nową sektą, która niedawno powstała w Judei. Ukrzyżowano tam za czasów Tyberiusa…Rozdział piętnasty — przejdź do fragmentu
— Jak wszystkie religie, tak i ta ma między nami swych zwolenników, ale chrześcijanie to sekta żydowska. Czemuż zbierają się tu, gdy na Zatybrzu stoją świątynie żydowskie, w których w biały dzień Żydzi składają ofiary?…Rozdział dwudziesty — przejdź do fragmentu
Ów Paweł z Tarsu, który jest obywatelem rzymskim, ale który, jako Żyd, zna stare księgi hebrajskie, mówił mi, iż przyjście Chrystusa było zapowiadane od całych tysięcy lat przez proroków.Rozdział dwudziesty ósmy — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
— Ale to mi dziwno — rzekł Jan — żeście o Ujściu i o wojnie już wiedzieli. Stanisław ostatnim końskim tchem do mnie przyjechał, a my tak samo tu jechali myśląc, że pierwsi będziem nieszczęście zwiastować. — Musiała…Rozdział XII — przejdź do fragmentu
Gdy w Upicie żołnierze posłali po konie na łąki, było trochę czasu, kazałem sobie tedy sprowadzić za pejsy Żyda, którego tam wszyscy okrutnie mądrym powiadają, i ten, mając szablę na karku, wyczytał wszystko expedite…Rozdział XVII — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 9 fragmentów
Minąwszy ogród i plac za Żelazną Bramą, był u siebie i przywitał najściślejszą ojczyznę swoją. Wąskimi przejściami, pośród kramów, straganów i sklepików wszedł na Krochmalną. Żar słoneczny zalewał ten rynsztok w…W pocie czoła — przejdź do fragmentu
Ku wieczorowi nadciągać zaczęły istne hordy Żydów, aleję główną, boczne i wszystkie dróżki zalała powódź ludzka. Nie było już gdzie spacerować, więc całe towarzystwa sterczały na ulicach — albo poruszały się kilka…W pocie czoła — przejdź do fragmentu
I my mamy swój własny „Paryż” za murem powązkowskim oraz dzielnicę żydowską wcale nie gorszą od Cité des Khroumirs. Warto choć raz w życiu przejść się zaludnionymi ulicami w stronę żydowskiego cmentarza. Można tam…Mrzonki — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 7 fragmentów
A potem wlókł się ciężko po piaszczystej drodze Żyd szmaciarz, pchał przed sobą taczki dobrze naładowane, bo raz wraz przysiadał i ciężko dyszał. — Co tam słychać, Moszku? — Co słychać?… Komu dobrze, to i dobrze…I — przejdź do fragmentu
Dobrze było już po ósmej, bo ludzie na polach siadali do śniadaniowych dwojaków, gdy wjeżdżał do Tymowa, na puste uliczki, obstawione pozapadanymi domostwami, co przysiadły niby stare przekupki nad rynsztokami, pełnymi…III — przejdź do fragmentu
Kuba poszedł prosto do szynkwasu, za którym siedział Jankiel w jarmułce i w koszuli tylko, bo ciepło było, pogłaskiwał siwą brodę, kiwał się i wyczytywał w książce, przykładając oczy prawie do samych kart. Kuba się…IV — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 5 fragmentów
— A dobrze. Wyjdź no, widzi mi się, że idą Żydy! Trza krowę wywieść przed dom! — Juści, że Żydy, a nie kto drugi, juści, że te zapowietrzone! — zawołała ze złością.I — przejdź do fragmentu
— Ostatnie słowo, trzydzieści i trzy! Nie, to nie! — powiedział flegmatycznie młodszy i oglądał się za swoim kijem, a starszy zapinał chałat. — Za telachną krowę!… A dyć bójcie się Boga, ludzie… krowa kiej obora, sama…I — przejdź do fragmentu
Mróz go przeszedł ze strachu, zerwał się na nogi, trzasnął butelką o stół, że w kawałki się rozprysnęła, i szedł ku drzwiom. — Zapłaćcie! — krzyczał Jankiel zabiegając mu drogę — zapłaćcie, ja wam borgować nie będę… — Z…I — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 4 fragmenty
SCENA XVII Pan Młody, Żyd / PAN MŁODY Przyszedł Mosiek na wesele… / / ŻYD Nu, ja tu przyszedł nieśmiele. / / PAN MŁODY No, jesteśmy przyjaciele. / / ŻYD No, tylko że my jesteśmy / tacy przyjaciele, co się nie lubią.…AKT I — przejdź do fragmentu
RACHEL Ach, bon soir. / / ŻYD Moja córka. / / RACHEL Jedna mnie tu zwiodła chmurka, / jedna mgła, opary nocy; / ta chałupa rozświecona, / z daleka, jak arka w powodzi, / błoto naokoło, potopy, / hukają pijane chłopy…AKT I — przejdź do fragmentu
ŻYD W karczmie trza podmiatać izbę, / kręcicie się tu po weselu. / / DZIAD Lepiej się im tańczy w błocie, / tu wcale nie zamiatają — / akurat Żyd o nich dbo. / / ŻYD Co godocie, co godocie, / córka wam robotę do, / nie…AKT I — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 4 fragmenty
Pani Wajsmanowa nie znosiła widoku krwi (osobliwie chłopskiej i, horribile dictu! — żydowskiej), brzydziła się tułatajstwem i w ogóle gardziła motłochem. Doktor musiał ją na każdym kroku pilnować i przymuszać do tego…Poczciwe prowincjonalne idee — przejdź do fragmentu
Tam dalej idzie szerokimi krokami ogromny Żyd-furman z biczyskiem w ręku. Głowę ma obwiązaną jakimś dużym, czerwonym gałganem, na sobie ze trzy opończe, nogi w buciorach z wojłoku. Twarz jego, zarośnięta, krwawa…„Ta łza, co z oczu twoich spływa…” — przejdź do fragmentu
Około południa dorożka przybyła wreszcie na miejsce i zatrzymała się przed samotnym budynkiem w szczerej pustce, którą łączył ze światem plant kolejowy. Na dole był sklepik z jaskrawym szyldem. W głębi mieścił się lokal…„Ta łza, co z oczu twoich spływa…” — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
A zaraz z południa nadjechał długim wasągiem stary handlarz Judka ze swoją Żydowicą i bachorem. Jeździli od chałupy do chałupy, przeprowadzani przez pieski sielnie docierające, a mało skąd Judka wychodził z pustymi…IV — przejdź do fragmentu
Żyd w te porę przyniósł flachę, wysłuchał i ścierając na stole porozlewaną gorzałkę, powiedział nieśmiało: — Mateusz ma kiepełe: mądrą radę daje. — Cie! Jankiel też na Miemców, no! — zakrzyczeli zdumieni. — Bo ja wolę…IX — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
Lejba Koniecpolski nie korzystał z łask Scubioły, gdyż od niego mało co wziąć było można. Toteż skulony, chudy i biedny Lejba uprawiał grunt odziedziczony sam, literalnie: sam. Do orki pożyczał krowy od sąsiada Piątka…X — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
— To jest piec, to jest boskie skaranie, a nie gorąc — wybuchnął Żyd i powstawszy, założył szleje na stary, przygarbiony kark; przypiął się do taczki niby pijawka, pchając ją przed sobą z niezmiernym wysiłkiem, gdyż…IX — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 6 fragmentów
Słuchaj tutaj mówców pierwszorzędnych, wszystko jedno jakiej proweniencji, lecz wysuwających i rozwijających rzecz rewolucji w sposób nieubłaganie logiczny, jasny, niezwalczony. Zachwycał się szczególniej mówcami…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Stoliki były pozajmowane. Obsiedli je panowie i obsiadły panie, przeważnie semickiego pochodzenia. Była to plutokracja miasta Warszawy, która nie poszła śladem najgrubszych w tym zawodzie, nie dała jak tamci drapaka…Część druga — Nawłoć — przejdź do fragmentu
Pewien Żydzina z brudnym workiem na plecach nisko się kłaniał panu dziedzicowi, co nie tylko z wojska wrócił, ale — powiadali — wojnę wygrał, samego Trockiego pobił na kwaśne jabłko. Wnet został daleko w tyle. Ale…Część druga — Nawłoć — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 5 fragmentów
— Miło tu u was, bardzo miło, wiesz? — Żydóweczka, która uciekła z getta i tej nocy nie miała gdzie spać, uklękła koło Marii przy książkach i objęła ją ramieniem. — To dziwne, tak dawno nie miałam w ręku szczoteczki do…I — przejdź do fragmentu
Stara siedziała na miejscu Marii w nogach drewnianego tapczanu. Twarz miała ziemistą, zrujnowaną, pustą jak wyludnione miasto. Ubrana była w czarną jedwabną suknię, wytartą i błyszczącą na łokciach. Na szyi miała…II — przejdź do fragmentu
— A, to trzeba lepiej zaczekać, pani doktorowo — rzekł stanowczo kierownik. Pracowicie wychuchał w oblodzonej szybie otwór i, przechylając głowę, jednym okiem spoglądał z ukosa na plac, na otwartą bramę, na ulicę, która…II — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 3 fragmenty
— Przez sześć lat byłam katoliczką, Polką, nauczyłam się przykazań takich i owakich, chodziłam regularnie na msze i do spowiedzi. Matka, zanim zginęła w Treblince, dała mi książeczkę do nabożeństwa. Jeszcze dziś mam…II — przejdź do fragmentu
— Jutro odjeżdżamy dalej — rzekła dziewczyna, oswobadzając rękę. — Kto wie, dokąd? Dzień w jednym obozie, dzień w drugim… Stale nowi ludzie, obcy. Mam wstręt do tego! — I nagle rzekła prawie szeptem: — Panicznie się…II — przejdź do fragmentu
— Tak, wszyscy! — krzyknęła. Potknęła się. Podtrzymałem ją za ramiona. Wyrwała się gwałtownie i wrogo. — Wszyscy, dla których jestem Żydówką! Widzisz to? — ujęła za talizman w kształcie świstawki. Palce jej drżały.…IV — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 2 fragmenty
— Wykopaliśmy rów, trochę słońce poświeciło, trochę deszcz popadał, trochę się rów osypał — i została nas połowa. A z tych tam — wskazałem głową za zakręt rowu, gdzie pracowała reszta naszej grupy, ci tam od powstania…przejdź do fragmentu
Za zakrętem rowu, w pewnym oddaleniu od nas, pracowała grupa starych panów z powstania warszawskiego, ubrana jednolicie, aczkolwiek z pewnymi indywidualnymi odchyleniami, w pasiaki. Jeden wpuścił marynarkę w spodnie…przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
Pode mną, na samym dole — rabin; nakrył głowę kawałkiem szmaty odartej z koca i czyta z modlitewnika hebrajskiego (tej lektury tu jest…), zawodząc głośno i monotonnie. — Może by się tak zdało go uspokoić? Drze się…przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
— A właśnie, Tadeusz, że źle zrobiłeś — rzekł, wysuwając się zza innych, stary, gruby Żyd. Oparł łopatę o ziemię i, stanąwszy nade mną, ciągnął: — Przecież i ty byłeś głodny, więc umiesz nas zrozumieć. Nic by ciebie nie…I – IV — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.