Motyw: cień w literaturze

Antygona

Sofokles · 1 fragment

Gromadź bogactwa do woli w twym domu, / Świeć jako tyran na zewnątrz: gdy cieszyć / Tym się nie można, to reszty tych skarbów / Ja bym nie nabył za dymu cień marny.przejdź do fragmentu

Hamlet

William Shakespeare (Szekspir) · 2 fragmenty

Skutek to chyba, panie, twojej ambicji. Dania jest dla niej za ciasna. / HAMLET O Boże! ja bym mógł być zamknięty w łupinie orzecha i jeszcze bym się sądził panem niezmierzonej przestrzeni, gdybym tylko złych snów nie…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu

kto zaś idzie w jego ślady, jest jego cieniem, niczym więcej.AKT PIĄTY — przejdź do fragmentu

Baśnie: Cień

Hans Christian Andersen · 9 fragmentów

To gniewało go i męczyło, schudł i pobladł: nawet cień jego się skurczył i krył, jak mógł, przed słońcem, czekając, aż zajdzie, aby odżyć znowu. Przyjemnie i zabawnie było patrzeć na to: ledwo wniesiono światło do…przejdź do fragmentu

Za nim w pokoju paliło się światło, więc też cień jego padał na dom przeciwległy. I siedział sam na balkonie pośród kwiatów, a gdy się uczony poruszył, cień wykonywał takie same ruchy na tajemniczym balkonie. „Zdaje mi…przejdź do fragmentu

Kiedy nazajutrz z rana młody człowiek wyszedł jak zwykle, aby przeczytać gazetę i wypić szklankę kawy, ze zdziwieniem spostrzegł, przechodząc ulicą, że nie ma wcale cienia.przejdź do fragmentu

Giaur

George Gordon Byron · 1 fragment

Tu Ją widziałem, ojcze, i powstałem, / I wszystkich naszych nieszczęść zapomniałem. / I porwałem się z łoża, i objąłem, / I cóż do mego serca przycisnąłem? / Cień był w objęciu bez tchu i bez życia, / Sercem nie czułem…Giaur — przejdź do fragmentu

O krasnoludkach i sierotce Marysi

Maria Konopnicka · 1 fragment

Spojrzał na niego Skrobek raz, spojrzał drugi raz i westchnął ciężko. Czyż nie tak samo, jak ten cień czarny, chodziła przy nim jego czarna dola? Zwiesił głowę i zadumał się; owa powietrzna muzyka umilkła dla niego. To…Sobótka — przejdź do fragmentu

Potop: tom trzeci

Henryk Sienkiewicz · 1 fragment

Ale jak gdy wśród gęszczy borów potężny niedźwiedź niesie swe ciężkie cielsko, krusząc po drodze krze i gałęzie, wilcy zaś idą w trop za nim i nie śmiąc mu drogi zastąpić, coraz bliżej następują nań z tyłu, tak i owe…Rozdział I — przejdź do fragmentu

Przedwiośnie

Stefan Żeromski · 1 fragment

Dopóki mąż był w domu, on był osobą — ona cichym i pokornym cieniem osoby. Teraz ów cień musiał stać się figurą czynną. Cień musiał nabrać woli, władzy, decyzji. Jakże ten mus był nieznośny, jak uciążliwy!Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu