- Literum
- Motywy
- Wróg
Motyw: wróg w literaturze
26 lektur szkolnych i 57 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Wergiliusz · 2 fragmenty
Natenczas zbożny Enej śle włócznię, a ona / Potrójny spiż i płótno, które napotyka, / Rwie — i grotem przebiwszy wskroś trzy skóry z byka, / Bez siły już pod brzuchem ugrzęźnie w pachwinie. / Z radością ujrzy Enej krew…Księga X — przejdź do fragmentu
Nadbiega Enej, miecz z pochwy wyrywa / I tak woła: «Gdzież teraz ów Mezent ochoczy / I jego dzika siła?» — Tyrreńczyk, gdy oczy / Otworzył, tak z obliczem rzekł oprzytomnionem: / «Wrogu gorzki! Przecz szydzisz i grozisz…Księga X — przejdź do fragmentu
Autor nieznany · 1 fragment
W całym wojsku każe bębnić w bębny i dąć w trąby i rogi głośno i dźwięcznie: poganie zsiadają na ziemię, aby przywdziać zbroje. Emir nie chce być najopieszalszy. Wdziewa błękitną stalową kolczugę, wiąże hełm strojny…CCXV – CCLXV — przejdź do fragmentu
Gall Anonim · 1 fragment
Cóż poczną teraz chrześcijanie? Dokąd się obrócą? Spadł nieprzyjaciel na nich niespodzianie, w szyk stanąć nie pora, ich garstka mała, wróg w wielkiej sile, ucieczka za późna, wreszcie tak zawsze wstrętna Bolesławowi.Księga Trzecia — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 8 fragmentów
Z gołym orężem pokój? Nienawidzę / Tego wyrazu, tak jak nienawidzę / Szatana, wszystkich Montekich i ciebie. / Broń się, nikczemny tchórzu.AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Miecz, mówię! Stary Monteki nadchodzi. / I szydnie swoją klingą mi urąga.AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Nieprzyjaciela naszego pachołcy / I wasi już się bili, kiedym nadszedł; / Dobyłem broni, aby ich rozdzielić: / Wtem wpadł szalony Tybalt z gołym mieczem, / I harde zionąc mi w uszy wyzwanie, / Jął się wywijać nim i siec…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 2 fragmenty
U narodu perskiego widzimy ten chwalebny i piękny obyczaj, iż o swoich śmiertelnych nieprzyjaciołach, z którymi wiedli wojnę na śmierć i życie, mówili ze czcią i sprawiedliwością, o ile zasługiwała na to wyborność ich…Rozdział XVII. O zarozumiałości — przejdź do fragmentu
Kiedy wojsko popadło w niejaki popłoch z przyczyny pogłosek, które obiegały o wielkich siłach wiedzionych przez króla Jubę, on, miast zwalczać mniemanie żołnierzy i umniejszać zasoby przeciwnika, obrał drogę cale…Rozdział XXXIV. Uwagi nad sposobem wojowania Juliusza Cezara — przejdź do fragmentu
François Rabelais · 1 fragment
Wedle bowiem prawdziwej mądrości wojennej, nigdy nie trzeba doprowadzać nieprzyjaciela do ostatecznej rozpaczy; jako że w takowej opresji mnożą mu się siły w dziesięćkroć i budzi się męstwo, które było już zemdlone i…Rondo — przejdź do fragmentu
Piotr Skarga · 1 fragment
Nastąpi postronny nieprzyjaciel, jąwszy się za waszę niezgodę, i mówić będzie: „Rozdzieliło się serce ich, teraz poginą”. I czasu, tak dobrego do waszego złego a na swoje tyraństwo pogodnego, nie omieszka. Czeka na to…Kazanie trzecie. O drugiej chorobie Rzeczypospolitej, która jest z niezgody domowej — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
Przebacz mi, waćpan, krzywdęm ci wyrządził; / Lecz przebacz jako honorowy człowiek. / Wszyscy tu wiedzą i pan sam wiesz pewnie, / Jak ciężka trapi mię niemoc umysłu, / Oświadczam przeto, iż to, com uczynił / W…AKT PIĄTY — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 1 fragment
Nie umiem się w nic zanurzyć tak głęboko i zupełnie. Kiedy, z woli mojej, oddaję się jakiemuś stronnictwu, nie dzieje się to tak gwałtownym zespoleniem, aby mój sąd miał skazić się od tego. Wśród obecnych naszych…Rozdział X. O oszczędzaniu woli — przejdź do fragmentu
Jan Chryzostom Pasek · 1 fragment
Wtem szlachcic wyjechał do nas z lassa i ten dopiero prawi, że „tu, milę tylko pojechawszy, nabierzemy Tatarów, co chciemy, bo się włóczą po wsiach, nietrudno będzie o języka. Jam wczora między nimi jeździł, a nie…Rok pański 1672 — przejdź do fragmentu
Józef Wybicki · 1 fragment
Co nam obca przemoc wzięła, / Szablą odbierzemy.przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
W sąsiedztwie bliskim były dwie rzeczpospolite: / Pszczoły w ulach, w mrowisku mrówki pracowite. / A że przyjaźń sąsiedzka dumy nie umniejsza, / Często były dysputy: która z nich rządniejsza? / Przyszły czasy jesienne…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Niech zważa, z kim ma sprawę, kto chce być junakiem. / Jastrząb, że się z niejednym dobrze spotkał ptakiem, / Chciał sokoły wojować; śmiał się sokół lotny. / Na koniec z zuchwałości takowej markotny, / Porwał go; a gdy…przejdź do fragmentu
George Gordon Byron · 4 fragmenty
Nieprzyjaciele coraz bliżej godzą, / Razem ze wszystkich zasadzek wychodzą, / A z gęstwi lasu dowódca orszaku / Leci sam przodem na dzielnym rumaku. / Któż ten dowódca? — strój nosi albański, / Ale miecz prosty, miecz…Giaur — przejdź do fragmentu
Liczba niewielka, lecz bitwa straszliwa, / Nikt przebaczenia ni daje, ni wzywa. / Paro kochanków, mocne są twe sploty / Gdy się ściskacie podzielać pieszczoty! / Lecz nie tak cisną miłości ramiona / Gdy w nich spoczywa…Giaur — przejdź do fragmentu
Przypatrz się rdzawej na tym mieczu plamie, / To jest krew dawna, dotąd się nie starła, / Przelana dla tej co dla mnie umarła. / Krew ta dobyta z serca mego wroga, / Nie trwoż się księże, nie wznoś rąk do Boga, / Za…Giaur — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 4 fragmenty
dwieście armat grzmiało. / Artyleryji ruskiéj ciągną się szeregi, / Prosto, długo, daleko, jako morza brzegi; / I widziałem ich wodza; — przybiegł, mieczem skinął / I jak ptak jedno skrzydło wojska swego zwinął.…przejdź do fragmentu
Gdzież jest król, co na rzezie tłumy te wyprawia? / Czy dzieli ich odwagę, czy pierś sam nadstawia? / Nie, on siedzi o pięćset mil na swéj stolicy, / Król wielki, samowładnik świata połowicy. / Zmarszczył brwi, — i…przejdź do fragmentu
Ura, ura! Patrz, blisko reduty, już w rowy / Walą się, na faszynę kładąc swe tułowy; / Już czernią się na białych palisadach wałów. / Jeszcze reduta w środku, jasna od wystrzałów, / Czerwieni się nad czernią: jak w…przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 3 fragmenty
I ci, i owi pilnują przeprawy. / Tak Niemen, dawniej sławny z gościnności, / Łączący bratnich narodów dzierżawy, / Już teraz dla nich był progiem wieczności; / I nikt, bez straty życia lub swobody, / Nie mógł przestąpić…Wstęp – Uczta — przejdź do fragmentu
«Mężu drogi, co tobie?» — pyta ze łzami Aldona — / «Co mnie? będęż spokojnie drzemał, aż Niemcy napadną, / sennego związawszy, w ręce katowskie oddadzą?» / «Boże uchowaj, mężu! straże pilnują okopów». / «Prawda, straże…Pieśń Wajdeloty – Alpuhara — przejdź do fragmentu
/ Oni zginęli… Widzisz te pożary? / Widzisz? To Litwa w kraju Niemców broi!… / Przez lat sto Zakon ran swych nie wygoi. / Trafiłem w serce stugłowej poczwary; / Strawione skarby, źródła ich potęgi, / Zgorzały miasta…Wojna – Pożegnanie — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Panie! nie mogę skończyć pacierza, co każe / Przebaczyć wrogom. Bóg ich na ziemi ukarze!AKT TRZECI. SPISEK KORONACYJNY — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Panie Soplico! miałem ciebie za rywala; / Ten błąd był jedną z przyczyn naszej smutnej zwady, / Która mię przymusiła dostać na was szpady. / Postrzegam błąd mój: boś ty wzdychał ku pasterce, / Ja zaś tej pięknej nimfie…Księga dziesiąta — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Pieśń ma była już w grobie, już chłodna, — / Krew poczuła — spod ziemi wygląda — / I jak upiór powstaje krwi głodna: / I krwi żąda, krwi żąda, krwi żąda. / Tak! zemsta, zemsta, zemsta na wroga, / Z Bogiem i choćby mimo…AKT I — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 11 fragmentów
— To mnie jeno martwi, żeś sobie nowego wroga napytał… To straszny człek! — E! jeden więcej, jeden mniej!… — rzekł Kmicic. Po czym pochylił się do ucha księdza. — A książę Bogusław — rzekł — to mi przynajmniej wróg. Co…Rozdział XVI — przejdź do fragmentu
— Srogie śniegi muszą leżeć, gdy owe ptaszyny już i na wystrzały, i na huk armatni nie uważają, jeno do zabudowań się cisną — mówili żołnierze. — A czemu to od Szwedów do nas uciekają? — Bo i najlichsze stworzenie ma…Rozdział XIX — przejdź do fragmentu
O północy żołnierze szwedzcy usłyszeli płynące łagodnie z wyniosłości tony organów, potem głosy ludzkie dołączyły się do nich, potem dźwięki dzwonów i dzwonków. Wesele, otucha i wielki spokój były w tych dźwiękach, i…Rozdział XIX — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 3 fragmenty
Ale jak gdy wśród gęszczy borów potężny niedźwiedź niesie swe ciężkie cielsko, krusząc po drodze krze i gałęzie, wilcy zaś idą w trop za nim i nie śmiąc mu drogi zastąpić, coraz bliżej następują nań z tyłu, tak i owe…Rozdział I — przejdź do fragmentu
— Nie wiem, czyli król zechce go oddać — odrzekł Sadowski. — O! a czemu to? — Bo go sobie wielce upodobał. Poznał go zaraz, że to ten sam jest, któren na niego w rudnickiej sprawie tak nastawał. Za boki braliśmy się…Rozdział VIII — przejdź do fragmentu
Tymczasem Sadowski zwrócił się do Kmicica i począł wypytywać go, jakim sposobem nie tylko się z rąk Kuklinowskiego uwolnił, ale jego samego pogrążył. Ów zaczął opowiadać obszernie, bo chełpić się lubił. Sadowski zaś…Rozdział VIII — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 3 fragmenty
Wtem stało się coś nieoczekiwanego. W pobliżu nas zatrzeszczały bębny i rozległy się przeraźliwe piszczałki fajfrów. Toż samo za nami. Ktoś krzyknął: „Naprzód!” i — nie wiem, z ilu piersi wybuchnął krzyk podobny do jęku…X. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Trafiłem na szczególną scenę. Jedni z naszych chwycili za koła armaty, drudzy ściągali woźnicę z siodła; Katz przebił bagnetem konia z pierwszej pary, a kanonier austriacki chciał zwalić go w łeb wyciorem. Schwyciłem…X. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
Teraz nie myślał o pannie Izabeli; słuchał świergotu ptaków, którym kipiał cały las, i pluskania Wisły podmywającej brzegi. Na tle odgłosów spokojnego szczęścia natury dziwnie odbijało szczękanie stempli w pistoletach i…XIII. Wielkopańskie zabawy — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
Ojciec jej był lekarzem wojskowym, a w całym mieście sławnym karciarzem i łobuzem. Kończąc kursy lekarskie w petersburskiej akademii chirurgicznej, zaprowadził był romansik z córką czynownika, u którego mieszkał, i…XVII — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 1 fragment
Ale on był jednym z nas i mógł powiedzieć, że jest zadowolony… prawie. Pomyślcie tylko! Prawie zadowolony. Wobec tego, cóż mogły znaczyć uboczne rzeczy? Czyż mógł dbać o to, kto go podejrzewa, nie wierzy mu, kocha go…Rozdział XXXIV — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
A pokrótce, wśród wrzaskliwych jazgotów i naszczekiwań, ukazał się cały rząd ogromnych bryk, nakrytych białymi budami. — To Miemcy! Miemcy z Podlesia! — wykrzyknął ktosik. Jakoż i prawda to była. Jechali w kilkanaście…II — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
Wróg śmiertelny ludzi ubogich szedł przed nim wszystkimi drogami na wschód — niszczyciel i rabuś. Gdzie były żelazne mosty, wisiały poprzetrącane ich gnaty — gdzie były mosty drewniane, sterczały osmalone pale. Gdzie…Część druga — Nawłoć — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.