- Literum
- Motywy
- Jesień
Motyw: jesień w literaturze
13 lektur szkolnych i 22 oznaczone fragmenty. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Wergiliusz · 1 fragment
Tak w borach, gdy zawieje chłód pierwszy jesieni, / Opadłe lecą liście, tak na ląd od głębi / Stłoczone pierzcha ptactwo, gdy nurt się oziębi / I za morzem słonecznych ziem szukać im każe.Księga VI — przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Przyszła jesień; daremnie na wiosnę pracował — / I szpaleru nie zrobił, i drzewa popsował.przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 2 fragmenty
Przyrodę ogarnia jesień i jesiennie robi się we mnie i wokół mnie. Liście moje żółknieją, a liście drzew zaczynają opadać.16 marca – Wieczorem — przejdź do fragmentu
Wyglądam oknem, widzę odległe wzgórza, okryte mgłą, która pierzcha pod promieniami rannego słońca, światłość zalewa cichą łąkę, a rzeka, wijąc się pośród bezlistnych wierzb, płynie bezgłośnie. Przyroda, ongiś tak cudna…30 października – WYDAWCA DO CZYTELNIKA — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Ta cicha jesień, co drzew trzęsie szczytem, / Co na drzewach liście truje / I różom rozwiewa czoła, / Podobna do śmierci anioła, / Ciche wyrzekła słowa do drzew: Gińcie drzewa! / Zwiędły — opadły. / Myśl śmierci z…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
Tymczasem nastąpiła jesień. Liście na drzewach pożółkły, ściemniały i zaczęły opadać; wiatr kręcił je w powietrzu i niósł gdzieś daleko, aby porzucić znowu. Powietrze stawało się chłodne, wilgotne, ciężkie chmury…przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 2 fragmenty
Smutna i ciężka była droga biednego kronikarza. Już wiatr jesienny nad borem latał, liście z drzew rwał, z szumem je niósł i o ziemię ciskał. Pola pożółkły, poczerniały łąki, ostatni skowronek dawno już śpiewać…Jałmużna Półpanka — przejdź do fragmentu
A wtem słońce stoczyło się wielką kulą aż na krawędź świata. — Piękny zachód! — rzekł król. — Piękny… piękny zachód! — zawołały wierne Krasnoludki. Naraz zaczęły dzwony bić… Daleko gdzieś, daleko, wysoko gdzieś, wysoko…Powrót Krasnoludków pod ziemię — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
Przyglądał się jesiennemu słońcu, szarym ścierniskom i pługom z wolna orzącym ugory i pełen głębokiego smutku w duszy, wyobrażał sobie chwilę, w której już zupełnie straci nadzieję i ustąpi miejsca przy pannie Izabeli…VII. Lasy, ruiny i czary — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 6 fragmentów
Cicho było, ciepło i nieco sennie. Słońce, chociaż to był już koniec września, przygrzewało jeszcze niezgorzej — wisiało w połowie drogi między południem a zachodem, nad lasami, że już krze i kamionki, i grusze po…I — przejdź do fragmentu
Jasny, ogromny księżyc płynął w przestrzeniach ciemnych, a gdzieniegdzie, z rzadka kieby srebrne gwoździe, gwiazdy błyskały; mgły szarą, nikłą przędzą motały się nad wsią i przesłoną powlekały nad wodami. Niezgłębiona…IV — przejdź do fragmentu
Jesień szła coraz głębsza. Blade dnie wlekły się przez puste, ogłuchłe pola i przymierały w lasach coraz cichsze, coraz bladsze — niby te święte Hostie w dogasających brzaskach gromnic. A co świtanie — dzień wstawał…V — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 2 fragmenty
Chcę wawrzynu wieńców i dębu. / Jakoż zwycięstwo się ziści — ? / / NIKE SPOD CHERONEI Dęby odarte z liści. / Wichr przegnał zimną zawieruchę / nad ogrodem; — i liście opadły; / ogrody puste i głuche / a gałązki…SALON W BELWEDERZE — przejdź do fragmentu
Listopad to dla Polski niebezpieczna pora — ?SALON W BELWEDERZE — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 2 fragmenty
Piątego października doktor Judym wyszedł na spacer w Aleje Ujazdowskie. Był to dzień piękny. Słońce rozlewało ciepło łagodne i blask jeszcze jasny, ale już odchodzący za dziewiątą górę, za dziesiątą rzekę. Szereg drzew…Smutek — przejdź do fragmentu
Promienie słoneczne gasły na wodzie i zamierały w głębinie liści, jakby ustępując przed ostrym chłodem, który się z wody i z ziemi dźwigał. Sennie i z posłuszeństwem, niby na rozkaz tych martwych fal niewidocznych…Smutek — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 1 fragment
patrz pani, / czego nie dostrzegam w ogrodzie… / / RACHEL Tak bardzo ciemno… / / POETA Ktoś wyrwał krzew różany. / / RACHEL Czy ten, co był w słomę odziany? / / POETA No ten chochoł.AKT II — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
— jeszcze czasami prószył śnieg nikły, płowy — jesienny śnieg… — jeszcze przychodziły dnie osłupiałe, chorością sine, ckne, stękliwe, oropiałe i zgoła lamentem przejęte, a lodowym światłem mżące — dnie trupie, że…I — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
Stanął już w głębi parku pierwszy chłód ranny, słał wieczorami na murawach zimną, białą rosę, a w szczyty drzew wplótł tu i ówdzie żółty liść, jakby pierwszy siwy włos w czuprynę dojrzałego mężczyzny.Poczciwe prowincjonalne idee — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.