- Literum
- Motywy
- Koń
Motyw: koń w literaturze
31 lektur szkolnych i 78 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Wergiliusz · 5 fragmentów
Tymczasem gwiazdy zeszły, noc z morza zapadła, / Ziemię, niebo i zdrady Greków gęstym mrokiem / Spowijając; Teukrowie w milczeniu głębokiem / Spoczną w murach; znużonych sen ciężki owładnie. / A już, w szyk wiążąc…Księga II — przejdź do fragmentu
Tu pierwszą wróżbę: cztery ujrzałem z daleka / Śnieżne konie, gryzące polnego darń kopca. / Więc Anchiz: »Bój, o ziemio, przynosisz nam obca! / Na bój zbroi się konia, bój wróży to zwierzę; / Lecz również przyuczony koń…Księga III — przejdź do fragmentu
Szedł też i Hipolita syn, co męstwem pała, / Wirbiusz, którego matka z Arycji wysłała, / Gdzie był w Egerii gajach wilgotnych chowany / Nad jeziorem, gdzie ołtarz jest łaskawej Diany. / Hipolit niegdyś (mówią) obwinion…Księga VII — przejdź do fragmentu
Homer · 5 fragmentów
Jak wypasły koń, długo trzymany przy żłobie, / Zerwawszy uwiązanie bieży, piasek miece, / I przywykły się kąpać w przeźroczystej rzece, / Pyszny swoją pięknością, leci, dumnie pląsa, / Głowę do góry wznosi, a grzywą…Księga VI — przejdź do fragmentu
Jak przy żłobie trzymany długo koń wypasły, / Zerwawszy uwiązanie, bieży, piasek miece, / I przywykły się kąpać w przeźroczystej rzece, / Pyszny swoją pięknością, leci, dumnie pląsa, / Głowę do góry wznosi, a grzywą…Księga XV — przejdź do fragmentu
Ksant i Balios w zaprzęgu są, dwa bystre konie, / Mogące wiatry w szybkim wyścignąć przegonie…Księga XVI — przejdź do fragmentu
Arystofanes · 1 fragment
Potem nam synek — ten oto, się rodził, / Mnie i mej zacnej małżonce: więc zaraz / Jęliśmy sądzić się o jego imię. / Ona coś zawsze zowie go od konia: / Dzierżykoń albo Miłokoń, Konisław, / A ja mu dzieję po dziadku…PROLOG — przejdź do fragmentu
Autor nieznany · 2 fragmenty
Ani jeden koń nie trzyma się na nogach; jeśli chcą trawy, szczypią ją leżący. Wiele się nauczył ten, kto cierpiał.CLXXIII – CCXIV — przejdź do fragmentu
Wszyscy zgodzili się, a Francuzi pierwsi, że Ganelon musi umrzeć w osobliwych mękach. Przyprowadzają cztery rumaki, potem przywiązują mu ręce i nogi. Konie są ogniste i rącze, czterej strażnicy pędzą ich przed siebie do…CCLXVI – CCXCI — przejdź do fragmentu
François Rabelais · 2 fragmenty
Tymczasem klacz oddała wodę, aby sobie ulżyć; a była tego taka obfitość, iż na siedem mil uczynił się jakoby potop i popłynęły wszystkie te siuśki aż do Wedeńskiego Brodu i tak go wezbrały, iż cała gromada nieprzyjaciół…Rondo — przejdź do fragmentu
I spiąwszy ostrogami konia, przejechał śmiało. Koń nie przestraszył się ani na chwilę ciał, wedle bowiem nauki Elianta, przyzwyczaił go z dawna nie lękać się oręża ani trupów poległych. A dokazał tego, nie zabijając…Rondo — przejdź do fragmentu
Jan Chryzostom Pasek · 4 fragmenty
Nie umiejętność moja to sprawiła, / Ale natura dobrym cię czyniła; / Ta zaś łaskawość i kochanie z tobą / Z tej okazyjej, żeśmy rośli z sobą. / Kiedym wsiadł na cię, tak mi się widziało, / Że na mnie wojska sto tysięcy…[Rok 1656] — przejdź do fragmentu
Wchodząc tedy za granicę, kożdy według swojej intencyi swoje Bogu poślubił wota. Zaśpiewało wszystko wojsko polskim trybem O gloriosa Domina! konie zaś po wszystkich pułkach uczyniły okrutne pryskanie, prawie aż serca…Rok pański 1658 — przejdź do fragmentu
Stajnie zastaliśmy gotowe i z podłogami, bo już były błota wielkie jesienne, budynki porząnne, bo się oni słusznie budują w obozach. Tabory nasze przyszły za nami w ten czas, kiedy i litewskie wojsko. Sapieha tedy…Rok Pański 1660 — przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Koniom, co szły przy dyszlu, powtarzał woźnica: / «Nie dajcie się wyprzedzić tym, co są u lica». / Goniły się pod wieczór, zacząwszy od rana. / Wtem jeden z przechodzących rzecze do furmana: / «Cóż ci stąd, że cię…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Pogardzał rumak szkapą, która co dzień rano / Woziła mu do stajni i obrok, i siano. / Rzekła mu więc: «Gdyby mną obrok nie wożono, / Skromniejszy byłbyś pewnie, nie brykałbyś pono».przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 2 fragmenty
Słyszę tętent… to Kordian! — więc okno otworzę — / Nie, może bym za zbytnią troskliwość wydała… / Co nikt drzwi nie odmyka? / otwiera okno / Boże! wielki Boże! / Koń przeleciał bez jezdca… Co to jest? Drżę cała!…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Mnie zaś koń mój czeka. / / WIOLETTA Jedź z diabłem!… / / KORDIAN Droga moja nie nazbyt daleka, / Koń ma złote podkowy, tysiąc czątych warte; / Wygrałem je był wczoraj na ostatnią kartę, / Przed wierzycieli okiem w…AKT DRUGI. ROK 1828. WĘDROWIEC — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Kazał konia Pułkownik kulbaczyć, / Konia w każdéj sławnego potrzebie; / Chce go jeszcze przed śmiercią obaczyć, / Kazał przywieść do izby — do siebie. / Kazał przynieść swój mundur strzelecki, / Swój kordelas i pas i…przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
i tak pełny wstrętu — / Na koń! chcę słońca i wichru — tętentu! / Na koń! — Tu łożem suchego potoku, / Gdzie zamiast wody, płynie laur różowy; / Ze łzą i z wielką błyskawicą w oku, / Jakby mię wicher gnał błyskawicowy…przejdź do fragmentu
Cyprian Kamil Norwid · 1 fragment
Patrz!… Z zaułków w zaułki / Kaukaskie się konie rwą / Jak przed burzą jaskółki, / Wyśmigając przed pułki / Po sto — po sto — —przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 8 fragmentów
Dorożkarze opuściwszy kozioł wchodzą pod budy swoich powozów, a zmoczone deszczem i zasypane śniegiem konie wyglądają tak, jakby pragnęły schować się pod dyszel i nakryć własnymi uszami.IV. Powrót — przejdź do fragmentu
„Koń?…” — szepnął Wokulski i czegoś serce mu się ścisnęło. Raz w marcu przechodząc Aleją Jerozolimską zobaczył tłum ludzi, czarny wóz węglarski stojący w poprzek drogi pod bramą, a o parę kroków dalej wyprzężonego…VIII. Medytacje — przejdź do fragmentu
Zresztą możesz Pan sprawić Beli małą przyjemność. Baron Krzeszowski przyciśnięty potrzebą sprzedał własnej żonie swoją ulubioną klacz, która w tych dniach ma się ścigać i na którą wiele rachował. O ile znam stosunki…XII. Wędrówki za cudzymi interesami — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 4 fragmenty
W tej chwili Wokulski wyskoczył. Jednocześnie konie lejcowe skręciły na środek drogi, dyszlowe poszły za nimi i brek silnie pochylił się na lewo. Wokulski podparł go, konie, ściągnięte przez stangreta, stanęły.V. Wiejskie rozrywki — przejdź do fragmentu
Po przeglądzie drobiu, prezesowa obejrzała obory i stajnie, gdzie parobcy, po większej części ludzie dojrzałego wieku, składali jej raporta. Tu o mało nie zdarzył się wypadek. Ze stajni bowiem nagle wybiegło spore…V. Wiejskie rozrywki — przejdź do fragmentu
Punkt o drugiej przyprowadzono dwa piękne wierzchowce. Wokulski stanął przy swoim, a w parę minut ukazała się pani Wąsowska. Miała obcisłą amazonkę, kształty Junony, kasztanowate włosy zebrane w jeden węzeł. Końcem nogi…V. Wiejskie rozrywki — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 4 fragmenty
— Stajnia dobra! — wykrzyknął Zend. — Jest dwa bachmaty, dwa husarskie przednie, para żmudzinów i para kałmuków, i wszystkiego po parze jak oczu w głowie. Stadninę jutro obejrzym. Tu Zend zarżał jak koń, a oni się…Rozdział II — przejdź do fragmentu
— Pewnie, że o konie będzie trudno — odpowiedział pan Wołodyjowski. — Tutejszej małej szlachty siła stanie na pierwszy odgłos, ale oni jeno mierzyny żmudzkie mają, nie bardzo do służby zdatne. Na dobrą sprawę, trzeba by…Rozdział VIII — przejdź do fragmentu
Środkiem wirydarza biegały rozhukane konie bez jeźdźców, z rozdętymi od strachu chrapami i rozwianą grzywą, niektóre gryzły się ze sobą, inne, oślepłe i rozszalałe, zwracały się zadem do kup walczących i biły w nie…Rozdział XVIII — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
Oto głęboką ciszę nocną rozdarł nagle kwik koński, straszny, przeraźliwy, pełen bólu, trwogi i śmiertelnego przerażenia. Zakotłowało się coś w ciemności, rozległ się krótki charkot, następnie głuche jęki, chrapanie…ROZDZIAŁ XXIV — przejdź do fragmentu
Staś krążąc koło obozowiska odnalazł wreszcie na rozmiękłej ziemi wyciski kopyt końskich. Ślady szły w stronę lasu, a potem skręcały ku wąwozowi. Była to okoliczność pomyślna, albowiem połapanie koni w wąwozie nie…ROZDZIAŁ XXV — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Położywszy swą odkrytą głowę na karku końskim, biegł w samej tunice na oślep, nie patrząc przed siebie i nie zważając na przeszkody, o które mógł się roztrzaskać. Wśród ciszy i wśród nocy, spokojnej i gwiaździstej…Rozdział czterdziesty drugi — przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 1 fragment
Poza strugą, poza wodą / Jazda wierzchem przez burzany! / Cztery konie z stajni wiodą, / Każdy rumak zawołany. / Dosiadają oklep grzbieta / I — hop cwałem!… Heta! Heta! / Na bok, trawy i paprocie, / Bo stratujem…przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Tymczasem przyszło stado z Perespy i pan starosta obdarzył młodego rycerza nad podziw pięknym bachmacikiem, którego on z wdzięcznością przyjął, myśląc sobie w duszy, że dalej na nim zajedzie, niż się pan starosta…Rozdział XXXV — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
— Na bok, panie Babinicz! — zakrzyknął. — Na bok, panie Wojniłłowicz! — wrzasnął pan Andrzej i uderzył rękojeścią szabli Wojniłłowiczowskiego konia z tak straszną siłą, że rumak zachwiał się na nogach, jakby uderzony…Rozdział XXV — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 8 fragmentów
— Walek! a śmignij no prawą po portkach, bo zostaje! Uśmiechnął się, bo jakoż po bacie prawa już równo ciągnęła, a gdy konie doszły do drogi, uniósł się żywo, poklepał je przyjaźnie po karkach, aż wyciągały do niego…I — przejdź do fragmentu
napoił konie i przyłożył im siana, aż parskać zaczęły i bić kopytami, a potem przyniósł z sąsieka nieco zgonin, dobrze okraszonych owsem, i wsypał to klaczy do żłobu, bo stała w gródce, osobno. — Żrej, stara, żrej…III — przejdź do fragmentu
Wio! głupia, sroków się będzie bojała! — Trzepnął ją batem, bo na suszce, co dźwigała Bożą Mękę, kłóciły się sroki tak zajadle, aż źrebica strzygła uszami i przystawała. — Srokowe wesele — deszczu będzie wiele.…III — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 3 fragmenty
a koń diabeł, czart, odmieniec. / / GOSPODARZ Koń siwy, czaprakiem kryty, / czaprak tkany, rozmaity. / / STASZEK U siodła pistolców dwoje. / / GOSPODARZ I lira przez siodło zwisła. / / STASZEK Wszystko jakbyście…AKT II — przejdź do fragmentu
CZEPIEC Koń był siwy — ? / / KUBA Jak śnig, mliko, / a czaprak pozłocisty.AKT III — przejdź do fragmentu
Nie wierzycie? — jest podkowa, / bo koń złotem był podkuty; / oddarła sie i jo naloz. / / CZEPIEC Gdzie jest? / / KUBA A oddałem zaroz, / a matuś schowali do skrzynie. / / CZEPIEC Schowali podkowę do skrzyni — ?…AKT III — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 3 fragmenty
To Balcerkowa z córkami darła się wniebogłosy, że jej konia wyprowadzili złodzieje. W mig cała wieś się zleciała przed chałupę, a one, rozmamłane, opowiadały nieprzytomnie pośród płaczów i lamentów, jako Marysia poszła…VI — przejdź do fragmentu
— O mój kasztan jedyny, moje konisko kochane, mój parobku najlepszy! A to mu dopiero na dziesiąty rok szło, samam go od źrebięcia wychowała jak to dzieciątko rodzone. Dyć w tym samym roku się ulągł co i mój Stacho! A…VI — przejdź do fragmentu
Kulasy byłby sobie połamał w żerdkach, kieby nie Jagna, która, dosłyszawszy krzyki, kijem rozpędziła wisusów i wywiedła go na drogę, ale że koń wystraszony stracił wiatr, nie wiedząc, w jaką stronę się obrócić, a…VII — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
Przeszedł im drogę Jankiel, ciągnący za grzywę spętanego konia, któren bił zadem i opierał się ze wszystkich sił. — Załóżcie mu pieprzu pod ogon, to rypnie z miejsca kiej ogier. — Śmiejcie się na zdrowie! Co ja już mam…III — przejdź do fragmentu
Natomiast o jakieś pół stajania od Antka po miedzy spacerował proboszcz w białym obleczeniu i z gołą głową, tak pogrążony w odmawianiu pacierzy, iż jakby nie widział, co jego konie, pasące się na chudym, wytartym…V — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
— Gospodyni! — Czego? — Wiecie, a to dziedzic w ogiery przyjechał. Cuganty kiej hamany, kare całkiem, w siatkach czerwonych, z piórami na łbach, a brzękadła na pasach to łyśnią się od złota kiej te obrazy w kościele! A…VI — przejdź do fragmentu
Rocho pilnie się przysłuchiwał i nową historię rzekł o koniu… — „Jeden biedny gospodarz piąciomorgowy miał konia, ale tak narownego i próżniaka jak mało, próżno mu dogadzał, owsem pasł, a nie dogodził, koń robić nie…X — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
— Paniczek to nawet nie wie, że nam gniadą ukradli! — zawołał nagle Jędrek, służący za fornala. — Gniadą ukradli? — rzekł Marcinek jak zbudzony ze snu. — Przecie gniada idzie przed twoim nosem u dyszla… — E!… i cóż ta z…VI — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
Zabity koń stygł szybko na zimnie, a pozostały przy życiu szarpał się w zaprzęgu tak gwałtownie, jakby go kto smagał rzemiennym batem. Nagle przechylił się przez dyszel, przez martwego towarzysza i obwąchał głowę…przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 1 fragment
Rozpaczliwie było patrzeć na niego, chociaż wypełniał swe obowiązki z upartym spokojem, który mu należy policzyć za zasługę. Uważałem to jego harowanie za karę za bohaterstwo imaginacji — zadośćuczynienie za tę żądzę…Rozdział XIII — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 6 fragmentów
No, Cezary — do koni! Idzież ze mną? — Jeszcze by też! Wyszli hucznie, buńczucznie. Dziedziniec był brukowany, niczym plac miejski. Stajnie mieściły się na drugim jego końcu. Drzwi tam były otwarte i na progu stajni…Część druga — Nawłoć — przejdź do fragmentu
— Dlaczego kasztan przychudł? Koń tyje od zgrzebła. Wiesz ty o tym czy nie? — Absolutnie! — Ale kto temu winien, że kasztan przychudł? Gadaj! — Ścierwo Namulak jeździł na kasztanie po pocztę. — Na moim koniu po pocztę!…Część druga — Nawłoć — przejdź do fragmentu
Przechodząc od konia do konia, przyjaciele obserwowali tu suchość głowy i odnóża, twardość kopyt w kształcie kubka, o rogu niezłomnym i lśniącym — tam delikatność skóry, jedwabistość sierści gładkiej i połyskliwej. Na…Część druga — Nawłoć — przejdź do fragmentu
Bruno Schulz · 1 fragment
Droga stała się stroma, koń poślizgiwał się i z trudem ciągnął pojazd, grający wszystkimi przegubami. Byłem szczęśliwy. Pierś moja wchłaniała tę błogą wiosnę powietrza, świeżość gwiazd i śniegu. Przed piersią konia…przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 2 fragmenty
Koń, koń! W kręgu złotawego światła znad drzwi śnieg, oślepiająco biały i gładki, leżał jak talerz na popielatym obrusie, dalej, w cieniu, szarzał i siniał, jakby odbijał niebo, aż dopiero przy furtce mienił się w…I — przejdź do fragmentu
Furman trzasnął jeszcze raz dla fantazji batem, cofnął konia i podjechał tyłem pod drewnianą szopę. Koń robił bokami i dymił parą. Odprzężony z szorstką czułością przez woźnicę, postał chwilę w dyszlach, jakby znużony…I — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.