Boska Komedia: Raj
Dante Alighieri · 1 fragment
O płoche dusze! Czemu krewkość wasza / Myśl od takiego dobra wam odpłasza, / Że jako nocne ćmy przez całe życie / Tylko za blaskiem próżności gonicie.Pieśń VI – Pieśń X — przejdź do fragmentu
28 lektur szkolnych i 46 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Dante Alighieri · 1 fragment
O płoche dusze! Czemu krewkość wasza / Myśl od takiego dobra wam odpłasza, / Że jako nocne ćmy przez całe życie / Tylko za blaskiem próżności gonicie.Pieśń VI – Pieśń X — przejdź do fragmentu
Piotr Skarga · 3 fragmenty
„Łakomstwo u wszytkich — mówi Prorok — na głowie, od małego do wielkiego począwszy”; wszyscy się ćwiczą w złym nabywaniu i łakomym zbieraniu. Żaden się pieniędzmi, których nigdy więcej w Polszcze nie było, nie nasyci.…Kazanie ósme. O szóstej chorobie Rzeczypospolitej, która jest dla grzechów jawnych i niekarności ich — przejdź do fragmentu
O Boże mój, jakie zbytki w to się królestwo wniosły, które miłosierdzie wszytko wypędziły! Począwszy od małych aż do wielkich, wszyscy mierność świętą i proste używanie opuścili i onym staropolskim a żołnierskim życiem…Kazanie ósme. O szóstej chorobie Rzeczypospolitej, która jest dla grzechów jawnych i niekarności ich — przejdź do fragmentu
Nikt z serca Rzeczypospolitej nie miłuje! Taki się peculatus, to jest kradzież dóbr pospolitych, w tym królestwie zamnożyła, iż ludzie o to ledwie jakie sumnienie mają. Gdy jest co wziąć z poborów i dochodów…Kazanie ósme. O szóstej chorobie Rzeczypospolitej, która jest dla grzechów jawnych i niekarności ich — przejdź do fragmentu
Molière (Molier) · 1 fragment
Przekonuję się, że aby pozyskać sobie ludzi, nie ma na świecie lepszej drogi, jak stroić się we własne ich skłonności, przejmować się ich mniemaniami, patrzeć z zachwytem na ich wady i przyklaskiwać wszystkim uczynkom.…AKT I — przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Niech się nikt z powierzchownej ozdoby nie sroży. / Brytan z srebrno-złocistej pysznił się obroży. / Zazdrościli koledzy w wieczór; patrzą rano, / Aż brytana za srebrną obroż uwiązano. / «Pyszńże się teraz, bracie!»…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Darmo tym być, do czego kto się nie urodził. / Kryształ brylantowanywielu oczy zwodził; / Gdy się więc nad rubiny i szmaragi drożył, / Ktoś prawdziwy dyjament z nim obok położył. / Zgasł kryształ; a co niegdyś jaśniał u…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Częstokroć samochwalcy przykrości doznają. / Mówił dzwon: «Gdy ja wołam, wszyscy mnie słuchają», / «Prawda — rzekł mu ktoś z boku — ale przydaj i to: / Nigdy byś nie zadzwonił, gdyby cię nie bito».przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Małe złego początki wzrastają z uporu; / Zawżdy ludzi omamia płochy punkt honoru. / Miasto jedno w ustawnej zostawało trwodze: / Jędrzej, Piotr, nocni stróże, zawzięli się srodze. / Więc rozruch w domach, w karczmach…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
«Mnie to kadzą» — rzekł hardzie do swego rodzeństwa / Siedząc szczur na ołtarzu podczas nabożeństwa. / Wtem, gdy się dymem kadzidł zbytecznych zakrztusił — / Wpadł kot z boku na niego, porwał i udusił.przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Szkatuła pełna złota śmiała się raz z wora. / Tegoż właśnie złodzieje do skarbcu wieczora / Wkradli się; zamek zdarli, zawiasy odkuli / I żeby złota dostać, szkatułę popsuli. / Widząc wór, który z kaszą odpoczywał w…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Powadził się kałamarz na stoliku z piórem, / Kto świeżo napisanej księgi był autorem. / Nadszedł ten, co ją pisał, rozśmiał się z bajarzów. / Wieleż takich na świecie piór i kałamarzów.przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Gdy się wszystkie zwierzęta u lwa znajdowały, / Był dyskurs: jaki przymiot w zwierzu doskonały. / Słoń roztropność zachwalał; żubr mienił powagę; / Wielbłądy wstrzemięźliwość, lamparty odwagę, / Niedźwiedź moc…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Mysz, dlatego że niegdyś całą książkę zjadła, / Rozumiała, iż wszystkie rozumy posiadła. / Rzekła więc towarzyszkom: «Nędzę waszą skrócę: / Spuśćcie się tylko na mnie, ja kota nawrócę!»przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Paw się dął, szklniące pióra gdy wspaniale toczył. / Orzeł górnie bujając, gdy go w locie zoczył, / Rozśmiał się i przeleciał. Wrzasnął paw — w śmiech ptacy. / «Nie znają się — powtarzał — na rzeczach prostacy».…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Talar, zwierzchnią postacią swoją okazały, / Gardził czerwonym złotym, dlatego że mały. / Gdy przyszło do zmieniania, nie patrzano miary: / Złoty pieniądz, choć mały, wart był dwa talary.przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Widząc, że wieńce kładą, że mu rogi złocą, / Pysznił się tłusty baran, sam nie wiedział o co.przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Patrząc się we zwierściadło, a widząc się białą, / Lubiła go smaglawa, że jej podchlebiało. / Przyszła do niej znajoma, nierównie czarniejsza. / Gdy postrzegła, że i tej szpetności umniejsza, / Zła, że i jej sąsiadce do…przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 2 fragmenty
Poza tym cóż za błyszcząca nędza, jakaż nuda panuje pośród owych miernot, zebranych tu pospołu. A jakaż wre pomiędzy nimi walka o pierwszeństwo, jakże czyhają zawzięcie, by bodaj krokiem uprzedzić drugiego, jakież…30 sierpnia – 15 marca — przejdź do fragmentu
czcigodna dama cierpi na starość niedostatek, niczego nie posiada: ani majątku, ani inteligencji, całą jej ostoją jest długi szereg przodków oraz stan, wśród którego murów zabarykadowała się, poprzestając na tej…30 sierpnia – 15 marca — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 2 fragmenty
FILON z egzaltacją / O! złote słońce! drzewa ukochane! / O! ty strumieniu, który po kamykach / Z płaczącym szumem toczysz fale śklane! / Rozmiłowane w jęczących słowikach / Róże wiosenne! z wami Filon skona! / Bo Filon…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
GRABIEC Coż to za dziewucha? / Obcesowo zaczyna. Wprawdzie to nie dziwy. / Ilekroć przez wieś idę, to serca jak śliwy / Lecą pod moje nogi… wołają dziewczęta: / Panie Grabku! Grabiątko, niech Grabiec pamięta, / Że jutro…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Często, kiedy sama pasę, / Do tych pasterzy goniłam stada, / Którzy mą wielbili krasę; / Lecz żadnego nie kochałam.przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Polsko! lecz ciebie błyskotkami łudzą! / Pawiem narodów byłaś i papugą; / A teraz jesteś służebnicą cudzą —przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
DOKTOR podchodząc / Mówiłem właśnie, Jaśnie Panie, / Że ledwie rzecz zaczęta, i sprawa w tym stanie, / W jakim jest chory, kiedy lekarz go nawiedzi / I zrobi anagnosin. Mnóstwo uczniów siedzi, / Tyle było śledzenia…AKT I — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 10 fragmentów
Petroniusz jednak, który miał pamięć zadziwiającą, począł powtarzać ustępy z hymnu, cytować pojedyncze wiersze, podnosić i rozbierać piękniejsze wyrażenia. Lukan, zapomniawszy niby o zazdrości wobec uroku poezji…Rozdział siódmy — przejdź do fragmentu
Od najmłodszych lat przeprowadzał, co chciał z namiętnością człowieka, który nie rozumie, że może się coś nie udać i że trzeba się czegoś wyrzec. Karność wojskowa ujęła wprawdzie na czas w karby jego samowolę, ale…Rozdział szesnasty — przejdź do fragmentu
Głośno zaś ozwał się: — Hej, niewolniku! Ursus usunął głowę z komina i uśmiechnąwszy się niemal przyjaźnie, rzekł: — Bóg ci daj, panie, dobry dzień i dobre zdrowie, ale ja człek wolny, nie niewolnik. Winicjuszowi, który…Rozdział dwudziesty szósty — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 4 fragmenty
Wszedł pan Tomasz. Ona podniosła się z szezlonga, ale ojciec nie pozwolił na to. Objął ją w ramiona, ucałował w głowę i zanim usiadł przy niej, rzucił okiem w duże lustro na ścianie. Zobaczył tam swoją piękną twarz…VI. W jaki sposób nowi ludzie ukazują się nad starymi horyzontami — przejdź do fragmentu
— Gdyby tylko żal. Ja boję się, że ona ma rację i że nasze srebra mogą naprawdę znaleźć się na jakim bankierskim stole. Przytuliła głowę do ramienia ojca. Pan Tomasz spojrzał niechcący w lusterko na stoliku i przyznał w…VI. W jaki sposób nowi ludzie ukazują się nad starymi horyzontami — przejdź do fragmentu
Nie sądziła, ażeby Wokulski miał jakiś pilniejszy interes na świecie aniżeli widzenie się z nią; gdyby się zaś spóźnił, postanowiła nie tylko traktować go z góry, ale nawet okazać mu niezadowolenie.XIV. Dziewicze marzenia — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
— Nam w racje starszych nie wchodzić, jeno słuchać! — Tobie nie wchodzić, panie Michale, ale nie mnie, bo mnie połowa dawnego radziwiłłowskiego wojska regimentarzem wybrała i byłbym już za dziesiątą granicę Carolusa…Rozdział XXVIII — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
Nie, nie ścierpiała i jęła przymierzać na głowę a przeglądać się w lusterku, które przytrzymywała Żydówka. Ślicznie jej było, jakoby zorze namotała na swoich lnianych włosach; a one modre oczy tak rozgorzały z radości…V — przejdź do fragmentu
Milczeli oboje, Szymek wiódł konia i zważał, żeby nie wywrócić, bo dołów wszędzie było pełno, a Jagna szła z drugiej strony, podpierała ramieniem wóz i rozmyślała, jak się to trzeba wystroić na to obieranie do Borynów.VI — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 1 fragment
na plan pierwszy wstąpić muszę — / czuję! psiakrew, serce czuję… / / POETA Nie żarty, choroba serca; / po cóż pijesz? / / PAN MŁODY Niebezpieczno, / ach, to już prawie szaleństwo. / / GOSPODARZ mrucząc / …A jednak i to……AKT III — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
— To są barbarzyńcy! — ciskał się pewien pan, grubas w drogich kortach, bawiący się brelokami swej dewizki, leżącymi na jego brzuchu — to są łobuzy! — dodawał rozglądając się dookoła nie bez pragnienia, ażeby Sarmaci…Część druga — Nawłoć — przejdź do fragmentu
Antoine de Saint Exupéry · 2 fragmenty
Już wkrótce zaczęła go dręczyć swoją trochę humorzastą próżnością. Na przykład pewnego dnia, mówiąc o swoich czterech kolcach, zawołała: — Niech no tylko przyjdą tu tygrysy z pazurami! — Na mojej planecie nie ma…I – X — przejdź do fragmentu
— Ach! Ach! Oto odwiedził mnie admirator! — zawołał z daleka pyszałek, gdy tylko zauważył Małego Księcia. Dla pyszałków inni ludzie są bowiem admiratorami. — Dzień dobry — powiedział Mały Książę. — Ma pan śmieszny…XI – XXII — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.