Motyw: żywioły w literaturze

Eneida

Wergiliusz · 4 fragmenty

wichry jak hufiec hałaśnie / Otwartą bramą w ziemie rwą trąbą huczącą, / Zwarły się z falą, do dna skłębiony nurt mącą. / Wraz Eurus, Notus gnają i z częstych burz znany / Afrykus — wzdęte pędzą ku brzegom bałwany.…Księga I — przejdź do fragmentu

Akwilonem świszcząca nawała / Uderza w żagle, w niebo odmęty wód wali. / Pękły wiosła, przód łodzi się skręcił i fali / Dał bok; góra urwista uderzy weń wodna, / Tych w przestwór niesie, tamtym, rozdarłszy toń do dna…Księga I — przejdź do fragmentu

Nie znając dróg, w Cyklopów kraj wpadniem bezwiednie. / Bezpieczny jest od wichrów sam port ich olbrzymi. / Lecz z bliska straszna Etna grzmi z hukiem i dymi. / Niekiedy z niej pod niebo chmura ciężka, smolna, / Ognisty…Księga III — przejdź do fragmentu

Kronika polska

Gall Anonim · 1 fragment

Gdybym nie był wsparty powagą waszą, ojcowie dopiero z dostojeństw wymienieni, i waszą uczynnością nie był do tego skłoniony, daremnie bym brał na barki ciężar takiej wagi, a w kruchej łodzi się puszczał na taką…[Wstęp] — przejdź do fragmentu

Gargantua i Pantagruel

François Rabelais · 2 fragmenty

musicie wiedzieć, że w owym roku była susza tak wielka w całej krainie afrykańskiej, iż minęło trzydzieści sześć miesięcy, trzy tygodnie, cztery dni, trzynaście godzin i nieco więcej bez deszczu, w skwarze słonecznym…Dziesięciowiersz Mistrza Hugona Salela do autora tej książki — przejdź do fragmentu

W tym ciemnym lesie, który, jak widzicie, rozciąga się na więcej niż siedemdziesiąt osiem tysięcy parasangów, mają mieszkanie demony i bohaterowie, którzy się postarzeli: i mniemamy (jako że nie świeci już kometa, który…Bohaterskich czynów i rzeczeń szlachetnego Pantagruela ułożona przez Mistrza Franciszka Rabelego doktora medycyny — przejdź do fragmentu

Makbet

William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment

Czarownice znikają. / BANKO Ziemia, jak woda, ma także swe bańki; / To były bańki ziemskie; gdzie zniknęły? / / MAKBET W powietrzu; co nam zdało się cielesne, / Jak gdyby oddech w wiatr się rozpłynęło. / Ach, jakbym…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu

Hamlet

William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment

Chroń się, miłościwy królu, / Ocean, z łoża swojego wybiegły, / Nie chłonie z większą gwałtownością nizin, / Jako Laertes na czele powstańców / Straż twą powala.AKT CZWARTY — przejdź do fragmentu

Balladyna

Juliusz Słowacki · 3 fragmenty

Wszelki duch Boga chwali! Jaka to była / Błyskawica czerwona! jak wszystkie ściany / Widziałam białe. — Cyt. — Nie słychać nic — / Spiesz się! — Lecz jeśli żar błyskawic lunie / Na moją twarz, gdy będę z nożem stała…AKT CZWARTY — przejdź do fragmentu

Nad blaszaną banią / Królewskich zamków, skąd w niebo wytryska / Igła złocona, okropne chmurzyska / Wkoło się czarnym owinęły wiankiem / I coraz grubsze już wiszą nad gankiem, / Gdzie ustawiona muzyka króleska. / A cała…AKT PIĄTY — przejdź do fragmentu

Winna śmierci! / / Piorun spada i zabija królowę — wszyscy przerażeni. / KANCLERZ Król-kobieta piorunem boskim zastrzelony; / Zamiast w koronacyjne bić w pogrzebu dzwony!AKT PIĄTY — przejdź do fragmentu

Cierpienia młodego Wertera

Johann Wolfgang von Goethe · 1 fragment

Z nagła nastąpiła odwilż, słyszałem, że rzeka wystąpiła z brzegów, wylały strumienie i całą ulubioną dolinę moją aż po Wahlheim nawiedziła powódź. Pobiegłem tam po jedenastej w nocy. Spoglądając ze skały, miałem…12 grudnia – Po jedenastej — przejdź do fragmentu

Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie

Adam Mickiewicz · 1 fragment

Na zachód, jeszcze ozłocona / Świeci ziemia ponuro, żółtawo-czerwona: / Już chmura, roztaczając cienie na kształt sieci, / Wyławia resztki światła, a za słońcem leci, / Jak gdyby je pochwycić chciała przed zachodem.…Księga dziesiąta — przejdź do fragmentu

Sonety krymskie: Ajudah

Adam Mickiewicz · 1 fragment

Lubię poglądać wsparty na Judahu skale, / Jak spienione bałwany, to w czarne szeregi / Ścisnąwszy się, buchają, to jak srébrne śniegi / W milionowych tęczach kołują wspaniale. / Trącą się o mieliznę, rozbiją na fale…przejdź do fragmentu

Baśnie: Brzydkie kaczątko

Hans Christian Andersen · 1 fragment

W drodze zaskoczyła je okropna burza. Pioruny biły, deszcz lał strumieniami, a wicher miotał biednym pisklęciem, jak listkiem. Nigdy w życiu nic podobnego nie widziało, i zdawało mu się, że to koniec świata.przejdź do fragmentu

Baśnie: Cień

Hans Christian Andersen · 1 fragment

Wyglądało to, jakby wszyscy w mieście spali: zamykano okiennice, drzwi i bramy, zapuszczano ciężkie rolety. Na ulicach było pusto. Na tej ulicy zwłaszcza, gdzie zamieszkał nasz młody uczony, niepodobna było wytrzymać…przejdź do fragmentu

Latarnik

Henryk Sienkiewicz · 1 fragment

Przypływ wzmagał się coraz bardziej i zalewał piaszczyste ławice. Tajemnicza mowa oceanu dochodziła z pełni coraz potężniej i głośniej, podobna czasem do huku armat, to do szumu olbrzymich lasów, to do dalekiego…przejdź do fragmentu

Quo vadis

Henryk Sienkiewicz · 1 fragment

I tak minął Nero, jak mija wicher, burza, pożar, wojna lub mór, a bazylika Piotra panuje dotąd z wyżyn watykańskich miastu i światu.Epilog — przejdź do fragmentu

Lord Jim

Joseph Conrad · 2 fragmenty

Huragan wywołał w tym chłopcu równie fałszywy heroizm, jak w nim strach. Gniewał się na ten brutalny spisek nieba i ziemi, który go zaskoczył niespodzianie i ogłuszył gotowość na wszystkie niebezpieczeństwa.Rozdział I — przejdź do fragmentu

Raz tylko w ciągu całego tego czasu miał przedsmak tego, czym grozi rozhukany ocean. Ta prawda nie przejawia się tak często, jak może się wydawać. W niebezpieczeństwach huraganu rozmaite są odcienie i tylko od czasu do…Rozdział II — przejdź do fragmentu

Ludzie bezdomni: tom drugi

Stefan Żeromski · 2 fragmenty

Z przecznic, od Wisły, dął wicher i z furią miotał się na wszystko. Bił w nozdrza i w pyski, rozwarte przez wędzidła, strudzone konie pociągowe, które z całej siły, wszystkimi mięśniami wlokły po barbarzyńskim bruku…„Ta łza, co z oczu twoich spływa…” — przejdź do fragmentu

Gdy się ta rozmowa toczyła, huczały ciągle gromy i zbliżający się łoskot burzy wstrząsnął całą kamienicą. Nikt na to uwagi nie zwracał, tylko panna Helena po każdym silniejszym ataku wichru spoglądała w okna. Pociski…Pielgrzym — przejdź do fragmentu

Ludzie bezdomni: tom pierwszy

Stefan Żeromski · 1 fragment

Burza już przeszła… Zdawało się, że wszystko ucicha, gdy wtem zaczynały trzepać nowe bicze kropel ogromnych, ciężkich, sznurem idących na ziemię. Wzdłuż ścieżek wypukłych, rumianych od starej cegły, płynęła bez ustanku…Przyjdź — przejdź do fragmentu