22 lektury szkolne i 31 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
François Rabelais · 1 fragment
— Schowaj się z tym — przerwał brat Jan. — Z młodego pustelnika wyłazi stary diabeł. Zanotuj sobie to autentyczne przysłowie.Bohaterskich czynów i rzeczeń szlachetnego Pantagruela ułożona przez Mistrza Franciszka Rabelego doktora medycyny — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 2 fragmenty
Tam, gdzie gęstymi drzewy sadzawka zarosła, / Jakiś człowiek samotny jak cień się przesuwa, / Patrzy na księżyc, wzdycha — to miłośnik czuły, / Zapewne wielkie serce smutkami zatruwa; / Może mu się marzenia złotym…AKT DRUGI. ROK 1828. WĘDROWIEC — przejdź do fragmentu
Izba klasztorna obrócona na więzienie, okno kratowe, stół i łóżko drewniane. Kordian skazany na śmierć gada z Księdzem zakonnym. Grzegorz, stary sługa, chodzi po pokoju ze łzami w oczach / GRZEGORZ do siebie / Ten…AKT TRZECI. SPISEK KORONACYJNY — przejdź do fragmentu
George Gordon Byron · 2 fragmenty
Sześć lat minęło, jak przybył w te strony. / Wszedł do klasztoru, czy światem znudzony, / Czy za grzech jakiś pokutę odprawia, / Ale przed nikim grzechu nie objawia. / Nigdy on w ławkach podczas mszy nie siedzi, / Nie…Giaur — przejdź do fragmentu
Tyś dni twe przeżył, ojcze spowiedniku, / Licząc różańce, prawiąc msze bez liku, / Za cudze zbrodnie błagając gniew boski, / A sam nie znając zgryzoty ni troski, / Prócz smutków krótkich zwyczajnych w tym życiu; / Siwy…Giaur — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 2 fragmenty
ANIOŁ My uprosiliśmy Boga, / By cię oddał w ręce wroga. / Samotność mędrców mistrzyni. / I ty w samotnym więzieniu, / Jako prorok na pustyni, / Dumaj o twym przeznaczeniu;LITWA — przejdź do fragmentu
KONRAD po długim milczeniu / Samotność — cóż po ludziach, czy-m śpiewak dla ludzi? / Gdzie człowiek, co z mej pieśni całą myśl wysłucha, / Obejmie okiem wszystkie promienie jej ducha? / Nieszczęsny, kto dla ludzi głos i…AKT I — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 1 fragment
Jest mi tutaj zresztą bardzo dobrze. Samotność, to balsam nieoceniony dla mego skołatanego serca. Miejscowość, gdzie przebywam, to raj prawdziwy, a wiosna tu w pełni uroczych ponęt swych i rozkwitu. Drzewa, żywopłoty…4 maja 1771 – 16 czerwca — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Lubię poglądać wsparty na Judahu skale, / Jak spienione bałwany, to w czarne szeregi / Ścisnąwszy się, buchają, to jak srébrne śniegi / W milionowych tęczach kołują wspaniale. / Trącą się o mieliznę, rozbiją na fale…przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Co do mnie — ja zostawiam maleńką tu drużbę / Tych, co mogli pokochać serce moje dumne; / Znać, że srogą spełniłem, twardą Bożą służbę, / I zgodziłem się tu mieć niepłakaną trumnę.przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
PUSTELNIK sam / O! ci młodzi ludzie, / Odchodzą od nas i wołają głośno: / Idziemy szukać szczęścia. Więc my, starce, / Cośmy przebiegli po tej biednej ziemi, / A nigdy szczęścia w życiu nie spotkali; / Możeśmy tylko…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
— Pójdę sobie w świat chyba — rzekło kaczę. — Otwarta droga, nikt cię tu nie zatrzymuje. I poszło sobie kaczę. Pływało po wodzie, pluskało, zanurzało się głęboko, ale zawsze było samo — inne pływające ptaki unikały go z…przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
W tej wieży dawno, przed laty dziesięciu, / Jakaś nieznana pobożna niewiasta, / Z dala przybywszy do Maryi miasta — / Czy ją natchnęło niebo w przedsięwzięciu, / Czy skażonego sumienia wyrzuty / Pragnąc ukoić balsamem…Wstęp – Uczta — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 4 fragmenty
Pan Ignacy od dwudziestu pięciu lat mieszkał w pokoiku przy sklepie. W ciągu tego czasu sklep zmieniał właścicieli i podłogę, szafy i szyby w oknach, zakres swojej działalności i subiektów; ale pokój pana Rzeckiego…II. Rządy starego subiekta — przejdź do fragmentu
Swoją drogą Mraczewski dostał urlop przed siódmą wieczorem, a w parę dni później w prywatnym katalogu Rzeckiego otrzymał notatkę: „Był na Hugonotach w ósmym rzędzie krzeseł z niejaką Matyldą…???” Na pociechę mógłby…II. Rządy starego subiekta — przejdź do fragmentu
Wokulski wyprostował się i przeciągnął. Jego surowa twarz nabrała dziwnie rzewnego wyrazu. — Mój kochany stary! — mówił biorąc Ignacego za rękę — mój poczciwy stary przyjacielu! Ty nawet nie domyślasz się, jakim ja…IV. Powrót — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
Zaczęły płynąć godziny, dnie i tygodnie… Majtkowie twierdzą, że czasem, gdy morze bardzo jest rozhukane, woła coś na nich wśród nocy i ciemności po nazwisku. Jeżeli nieskończoność morska może tak wołać, to być może, że…przejdź do fragmentu
Wszystkiego sam doznał, sam doświadczył, wszystko sam przecierpiał; toteż tym większą mu teraz sprawiało rozkosz patrzeć z wysokości na owe matos, podziwiać ich piękność, a być zasłoniętym od zdrad. Jego wieża chroniła…przejdź do fragmentu
Charles Dickens · 1 fragment
On tego właśnie pragnął. Iść samotnie przez życie, odpychać od siebie wszelką ludzką sympatię — to, zdawało się, wybrał sobie Scrooge za cel i tej drogi się trzymał niewzruszenie. Odstręczanie od siebie, przerażanie…I. Duch Marleya — przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 1 fragment
— Obrzydliwe psisko! — mawiał nieraz sam do siebie, spluwając i krzywiąc się szpetnie. — Nigdym chyba szkaradniejszego stworzenia nie widział! Co to na przykład za uszy? Szpiczaste jakieś, ostre, zupełnie dla psa…Podziomek spotyka sierotkę Marysię — przejdź do fragmentu
Mark Twain · 1 fragment
— To raj, nie życie! — zawołał Tomek. — Nie trzeba rano wstawać, chodzić do szkoły, myć się i słuchać ciągłych pouczeń. Widzisz, Joe, pirat na lądzie nie robi w ogóle nic, a taki pustelnik musi się bez przerwy modlić i…Rozdział XIII — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
Od tej wizyty doktora pan Ignacy sam zaczął zeznawać, że jest z nim niedobrze. „To byłoby zabawne — myślał — gdybym ja tak w tych czasach dał nura… Phy! trafiało się to lepszym ode mnie… Napoleon I… Napoleon III… mały…XVIII. …?… — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Pan Stabrowski, łowczy królewski, stary samotnik i kawaler, siedzący ustawicznie jak żubr w puszczy, przyjął ich z otwartymi rękami; dzieci zaś mało nie zdusił w pocałunkach. Żył bowiem tylko z osacznikami, szlacheckiej…Rozdział XI — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
— Nie potrzeba mi nikogo. Tyle mam ze sobą przyjacielstwa, że ledwie temu poradzę — powiedział Kłębowi, któren mu wyrzucał, że nigdy do niego nie zajrzy. I prawdę rzekł, że ledwie ze sobą poradził, prawdę; wziął się był…III — przejdź do fragmentu
A każden żył po swojemu, jak mu się widziało, jak mu sposobniej było, a społecznie z drugimi, jak Pan Bóg przykazał. Kto biedował, zabiegał, kłopotał się, kto się zabawiał i rad w kieliszki przedzwaniał z przyjacioły…III — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 2 fragmenty
Judym szybko wbiegł do mieszkania i coś jeszcze chciał włożyć do walizy. Odpiął prędko sprzączki pasów rzemiennych, otworzył wieko, umieścił co trzeba we właściwej przegródce i począł ją co tchu zapinać. Gdy tego…Gdzie oczy poniosą — przejdź do fragmentu
— Ja muszę rozwalić te śmierdzące nory. Nie będę patrzał, jak żyją i umierają ci od cynku. Polne kwiaty w doniczce, to tak… To dobrze… Ale czy można? Wzięła go za rękę, gdyż pewne przeczucie wolno jak zimna stal…Rozdarta sosna — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 1 fragment
W sześć miesięcy potem przyjaciel mój, cynik, kawaler w średnim wieku (miał opinię dziwaka, był właścicielem młyna), pisał do mnie, że sądząc z zapału, z jakim polecałem Jima, sprawi mi przyjemność, rozpisując się o…Rozdział XVIII — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
Nieraz w nocy wysuwał się z szopy, śmierdzącej żywymi kandydatami na trupów nie gorzej od umerlaków — i bezmyślnie zapatrzywszy się w dal, przepędzał czas. Szukał swej duszy. Zbierał jej rozszarpane szczątki. Dopiero…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy) · 1 fragment
O, kiedyż, kiedyż zapomni indywiduum o sobie w doskonałej maszynie społeczności? O, kiedyż cierpieć wreszcie przez swą samoosobowość, wiecznie w nicość jak zadek jaki transcendentalny wypiętą i wypuczoną, przestanie…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.