- Literum
- Motywy
- Błądzenie
Motyw: błądzenie w literaturze
18 lektur szkolnych i 28 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Wergiliusz · 1 fragment
Trojanie, tak bardzo do ziemi / Tęskniący, skaczą w piasek stopami raźnemi, / Na brzegu zmokłe ciała składając w uciesze. / Pierwszy Achat wnet iskrę z krzemienia wykrzesze, / Żar chwyta liśćmi, suche w krąg kładzie…Księga I — przejdź do fragmentu
Platon · 1 fragment
Ja mam wrażenie, że my tak potocznie mówimy, że lekarz się pomylił i rachmistrz się pomylił, i gramatyk. A ja uważam, że każdy z nich, o ile jest tym, czym my go nazywamy, nie myli się nigdy. Tak że biorąc rzeczy…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
Sofokles · 1 fragment
Rozważ to, synu: bo wszystkich jest ludzi / Błądzić udziałem i z prostej zejść drogi; / Lecz mąż, co zbłądził, nie jest pozbawiony / Czci i rozwagi, jeżeli wśród nieszczęść / Szuka lekarstwa i nie trwa w uporze. / Upór…przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 1 fragment
Chwiejąc się na wzór nocnego błąkacza, / Co się od wina lub od snu zataczaPieśń XI – Pieśń XV — przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 1 fragment
Tłumie, coś płynął słuchać mnie ciekawy / Łódką w ślad mojej śpiewającej nawy, / Zawracaj wiosłem w brzegi za pogody, / Nie tobie za mną żeglować przez morze, / Tracąc mnie z oczu zabłądziłbyś może. / Ja płynę dotąd w…Pieśń I – Pieśń V — przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 1 fragment
Wszedłem w las ciemny; jaka gęstwa dzika, / Jakie w tym lesie okropne pustkowie, / Żyjący język tego nie wypowie; / Wspomnienie gorzkie i zgrozą przenika, / Śmierć odeń gorzką nie więcej być może. / Lecz o pomocach…Pieśń I – Pieśń V — przejdź do fragmentu
Piotr Skarga · 3 fragmenty
Przeto czujcie o takiej pladze Boskiej nad wami, iż Pan Bóg dopuścił pomieszanie rad i rozumów waszych, iż widząc, nie widzicie, chcąc co czynić, nic nie czynicie. Co we dnie zrobicie, to się w nocy obali, i…Pierwsze. Na początku Sejmu. Przy Ś. Mszy sejmowej — przejdź do fragmentu
Kto też jest okrutny, a dobrych uczynków miłosiernych nie czyni, do tego mądrość Boża nie idzie. I przetoż mówi Izajasz: „Gdy łaknącemu wylejesz duszę swoję (to jest wnętrznego miłosierdzia nad nim użyjesz) i duszę…Pierwsze. Na początku Sejmu. Przy Ś. Mszy sejmowej — przejdź do fragmentu
Jest jeszcze przeszkodą do mądrości posądzanie prędkie i skwapliwość w domysłach i podeźrzaniu. Są ludzie, którzy za małym domysłem i znakiem, i odniesienim ludzie potępiają. Baczny nie rychło wierzy ani domysłom swoim…Pierwsze. Na początku Sejmu. Przy Ś. Mszy sejmowej — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 2 fragmenty
Wyleciawszy przez bramę, biegł prosto na pole. / Jak szczupak, gdy mu oścień skróś piersi przekole, / Pluska się i nurtuje, myśląc że uciecze, / Ale wszędzie żelazo i sznur z sobą wlecze: / Tak i Tadeusz ciągnął za sobą…Księga piąta — przejdź do fragmentu
O Zosi, ach! pomyślić nie ważył się, wstydził. / Przecież ta Zosia, taka piękna, taka miła! / Stryj swatał ją! może by jego żoną była, / Gdyby nie szatan, co go plącząc w grzech za grzechem, / W kłamstwo za kłamstwem…Księga ósma — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 2 fragmenty
Tak rozmawiając, nie pilnując drogi, / Błądzili kilka godzin w okolicy, / Blisko spokojnych jeziora wybrzeży.Wstęp – Uczta — przejdź do fragmentu
Alf już nie słyszał. On po dzikim brzegu / Błądził bez celu, bez myśli, bez chęci. / Tam góra lodu, tam puszcza go nęci: / W dzikich widokach i w naglonym biegu / Znajdował jakąś ulgę, utrudzenie. / Ciężko mu, duszno…Wojna – Pożegnanie — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Boże! jak ten stary / Rósł zapałem w olbrzyma; lecz ja nie mam wiary, / Gdzie ludzie oddychają, ja oddech utracam. / Z wyniosłych myśli ludzkich niedowiarka okiem / Wsteczną drogą do źródła mętnego powracam. / Dróg…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 4 fragmenty
Billewiczówna podniosła głowę; surowe jej oczy pałały gniewem, a purpura wystąpiła na policzki. — Waćpan nie masz wstydu i sumienia! — rzekła. Kmicic spojrzał zdziwiony, zamilkł na chwilę, po czym spytał zmienionym…Rozdział V — przejdź do fragmentu
— Rzucaj się waćpan, zgrzytaj! — mówiła śmiało dalej. — Jać się nie ulęknę, chociażem sama, a waść masz całą chorągiew rozbójników pod sobą; niewinność moja mnie broni!… Myślisz, że nie wiem, iżeście w Lubiczu wizerunki…Rozdział V — przejdź do fragmentu
— Tak jest! Jeśli nie słowy, to uczynkami; jeśli nie ty mnie, to ja ciebie… Bo nie pójdę za człowieka, na którym ciężą łzy ludzkie i krew ludzka, którego palcami wytykają, banitem, rozbójnikiem zowią i za zdrajcę mają!…Rozdział V — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
A on stał z czołem spuszczonym, z poczuciem nieszczęścia i winy, nie rozumiejąc, jaki Bóg miał i mógł mu przebaczyć ni dlaczego Pomponia mówiła o przebaczeniu, gdy powinna była mówić o zemście.Rozdział jedenasty — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
Błąkając się bez celu, wszedł między dwa sznury zapasowych wagonów. Przez chwilę nie wiedział: dokąd iść? — i nagle doznał halucynacji. Zdawało mu się, że stoi we wnętrzu ogromnej wieży, która zawaliła się nie wydawszy…XIV. Tempus fugit, aeternitas manet — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 2 fragmenty
Nie widzę, nie widzę dróg, / zaćmił mi się Bóg…AKT II — przejdź do fragmentu
POETA Ach, wierzę pani, i ja też przemieniony, / a jeszcze sobie nie wierzę / i choć wszystko pani mówię szczerze, / to przed sobą prawdę własną kryję / i we mgle jakowejś żyję. / Tyle się podłości i głupoty / koło mnie…AKT III — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 1 fragment
Jim wyszedł. Znikł w ciemnościach. Słyszałem chrzęst piasku pod jego stopami. Biegł. Biegł szybko, nie mając dokąd się udać.Rozdział XIII — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 1 fragment
Czemużeś Panie zaćmił wzrok, / żem nie mógł zaznać szczęsnej chwili / i być z tych, którzy mnie zabili / i sławę szczytną wzięli?TEATRUM STANISŁAWA AUGUSTA — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 2 fragmenty
Nocą, bez celu i sensu wałęsał się po nieskończonym bulwarze nowego miasta albo po prostu jak bezpański pies ganiał po zaułkach, po wąskich i stromych uliczkach starego, uwijał się w porcie, w brudach i czadach…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Idąc ulicami miasta, gdy mgła zimowa zwisała nad opuchłymi domami, Cezary wodził się za bary ze swoją duszą. Słyszał wewnątrz siebie krzyk przeraźliwy swego ojca i łkanie głuche matki. Kołysał się tu i tam, nie wiedząc…Część trzecia — Wiatr od wschodu — przejdź do fragmentu
Antoine de Saint Exupéry · 2 fragmenty
I wtedy zahuczał drugi oświetlony ekspres, jadący w przeciwną stronę. — Już wracają? — spytał Mały Książę. — To nie ci sami — powiedział dróżnik. — Wymieniają się. — Nie podobało im się tam, gdzie byli? — Nikomu nie…XI – XXII — przejdź do fragmentu
Lecz oczy są ślepe. Trzeba szukać sercem.XXIII – XXVII — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.