16 lektur szkolnych i 26 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Michel de Montaigne · 1 fragment
Ale posłuchajmy rady, jaką daje młody Pliniusz przyjacielowi, Korneliuszowi Rufowi, co do samotności: „Radzę ci, abyś, w owych dostatnich i pełnych wywczasach, których zażywasz, zdał swoim ludziom owe niskie i szpetne…Rozdział XXXVIII. O samotności — przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 2 fragmenty
W latach młodzieńczych łatwiej sami / dajemy sobie radę w świecie, / lecz kiedy starość już za drzwiami — / samotność gniecie, bardzo gniecie, / lecz pewno sami o tym wiecie.POCZYNA SIĘ TRAGEDIA — przejdź do fragmentu
Spokój mój przeminął, / w sercu płomień burz, / nie zaznam spokoju / nigdy, nigdy już. / Gdzież mój ukochany? / cóż z szukania prób? / cały świat bez niego / czarny, zimny grób. / Płonie moja głowa, / w myślach wir i…POCZYNA SIĘ TRAGEDIA — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 2 fragmenty
Słucha w milczeniu Aldona, chociaż nie słyszy ni słowa. / «Jedziesz, jedziesz!» — krzyknęła i zatrwożyła się sama / Słowem jedziesz: to jedno słowo brzmiało w jej uchu. / Nic nie myśliła, o niczym pomnieć nie mogła; jej…Pieśń Wajdeloty – Alpuhara — przejdź do fragmentu
Chcę, chciałbym jeszcze coś tobie polecić… / Jakżem samotny! pod niebem i w niebie / Nie mam nikomu, nigdzie, nic, powiedzieć / W godzinę skonu, — prócz jej i prócz ciebie!…Wojna – Pożegnanie — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Izba klasztorna obrócona na więzienie, okno kratowe, stół i łóżko drewniane. Kordian skazany na śmierć gada z Księdzem zakonnym. Grzegorz, stary sługa, chodzi po pokoju ze łzami w oczach / GRZEGORZ do siebie / Ten…AKT TRZECI. SPISEK KORONACYJNY — przejdź do fragmentu
Zygmunt Krasiński · 1 fragment
PANKRACY Milion ludu słuchało mnie przed chwilą — gdzie jest lud mój? — / LEONARD Słyszysz ich okrzyki — wołają ciebie — czekają na ciebie. —CZĘŚĆ CZWARTA — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Stójmy! — Jak cicho! — Słyszę ciągnące żurawie, / Których by nie dościgły źrenice sokoła; / Słyszę, kędy się motyl kołysa na trawie, / Kędy wąż śliską piersią dotyka się zioła. / W takiéj ciszy — tak ucho natężam…przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 3 fragmenty
Taka była dola sierotki Marysi, co miała włoski jak słoneczne światło, oczy jak fiołki leśne, a w sercu tęskność i żałość. — Marysiu, sierotko! — mówi do niej gospodyni, u której gąski pasła. — Czemu się nie śmiejesz…Podziomek spotyka sierotkę Marysię — przejdź do fragmentu
Ale Marysia sierotka pasała gąski swoje osobno, pod lasem. Siedem ich tylko było, więc im gospodyni dogodzić chciała i na wspólne pastwisko nie dawała gnać. Dziewczynina też rada temu była, bo się inne dzieci z niej…Podziomek spotyka sierotkę Marysię — przejdź do fragmentu
Z całego narodu drobnych Krasnoludków został jeden tylko Koszałek-Opałek, który na wspólną schadzkę nie nadążył. Stary, opuszczony sierota w miesięcznym promieniu cicho stąpa po śniegu i ręce drżące przy jasności…Powrót Krasnoludków pod ziemię — przejdź do fragmentu
Charles Dickens · 2 fragmenty
Duch i Scrooge szli przez sień do drzwi umieszczonych w tyle domu. Drzwi same otworzyły się przed nimi, odsłaniając drugą, pustą i posępną izbę zastawioną ławami z gładkich desek i pulpitami. Przy jednym z pulpitów…II. Pierwszy z trzech duchów — przejdź do fragmentu
Duch dotknął jego ramienia, wskazując mu jego dawne „ja” pogrążone w czytaniu. Wtem jakiś człowiek w dziwacznym stroju, z siekierą zatkniętą za pas zjawił się przed oknem, prowadząc za sobą osła obładowanego drzewem.…II. Pierwszy z trzech duchów — przejdź do fragmentu
Mark Twain · 1 fragment
Ciotka Polly, Mary i Harperowie rzucili się na cudem im przywrócone dzieci, zasypując ich całą lawiną pocałunków i dziękując Bogu za ich ocalenie. Biedny Huck stał tymczasem z boku zakłopotany, nie wiedząc, co z sobą…Rozdział XVIII — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Pan Michał siedział niedaleko, ale nic nie słyszał, nic nie widział, bo siedział między dwoma pannami; po lewej ręce miał pannę Elżbietę Sielawską, godną pannę, lat koło czterdziestu, a po prawej Oleńkę Billewiczównę…Rozdział XIII — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 2 fragmenty
Uczucie osamotnienia, graniczące z rozpaczą, chwyciło małego szlachcica stalowymi szponami. Wzrok jego latał niespokojnie od przedmiotu do przedmiotu, z miejsca na miejsce, szukając czegoś znajomego i bliskiego. Spoczął…I — przejdź do fragmentu
W gruncie rzeczy religijność była jakby zbudzeniem się do życia istoty martwej. Jak na wiosnę z nagiego gruntu wyrasta niespodziewanie, na oko z niczego, pęd kwiatu, idzie za słońcem i otwiera ku niemu swój kielich, tak…IX — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 2 fragmenty
Właśnie w chwili, gdy chcemy zrozumieć duchowe potrzeby jakiegoś człowieka, spostrzegamy jak niezrozumiałe, chwiejne, mgliste są istoty cieszące się wspólnie z nami z pięknością gwiazd i ciepłem słonecznym. Jak gdyby…Rozdział XVI — przejdź do fragmentu
Biada chodzącym samopas! Istnieć możemy o tyle, o ile trzymamy się razem. On w pewien sposób zabłąkał się, nie trzymał się razem z innymi; ale odczuwał to z takim natężeniem, że stawał się wzruszający, tak jak bardziej…Rozdział XXI — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
Tylko Hanka poczuła się jakby za całym światem. A toć tuż przed nią i za nią, i wszędy chłopy szły szumno, a kiele każdego kobiety i dzieci tulą się radośnie niby te krze wątłe, a toć gwarzą, cieszą się, w oczy sobie…VII — przejdź do fragmentu
Czasem nasłuchiwał, a głównie myślał o Jagusi, słyszał ją kręcącą się po izbie; czasem stawała za nim, niekiedy szła w podwórze, a wracając, spuszczała przed nim oczy i krwawy rumieniec oblewał jej twarz wymizerowaną…X — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 3 fragmenty
Cezary schwytany został przez arkan samotności. Za życia matki nie znał tego stanu. Tak duży kawaler, wyprawiając rozmaite fochy czysto osobiste, szedł przecież prowadzony za rękę. Teraz dopiero zdrętwiał, nie znajdując…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Toteż Baryka czuł się szczególnie samotnym, samotnym aż do śmierci. Śmierć stała się dlań obojętną i niemal pożądaną. Ohydny wiatr Nord lecący z gór Kaukazu, pociski armatnie bijące z południa, dym płonących źródeł…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Poczuł, że nie ma poza nim nic a nic, a przed nim niewiadome martwe pole, przez które wiatr ciągnie z końca świata w koniec świata. A do tutejszej jego samotni nie przyjdzie już, niestety, ojciec, gnany przez miłość…Część druga — Nawłoć — przejdź do fragmentu
Antoine de Saint Exupéry · 1 fragment
— Gdzie są ludzie? — odezwał się w końcu Mały Książę. — Można się poczuć samotnym na tej pustyni… — Wśród ludzi też można się poczuć samotnym — powiedział wąż.XI – XXII — przejdź do fragmentu
George Orwell · 1 fragment
Z pewnością słyszeliście pogłoski o Bractwie. Niewątpliwie macie swoje własne wyobrażenia na ten temat. Wyimaginowaliście sobie pewnie ogromne podziemie spiskowców, którzy potajemnie spotykają się w piwnicach, wypisują…Część II — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.