- Literum
- Motywy
- Bieda
Motyw: bieda w literaturze
30 lektur szkolnych i 96 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Platon · 3 fragmenty
Więc kiedy mowa o ludziach niebogatych, którzy ciężko znoszą starość, to wychodzi na to samo, co w tym powiedzeniu, że ani człowiek przyzwoity w nędzy zbyt łatwo nie będzie mógł starości znosić, ani też nieprzyzwoity…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
Zastanów się, czy to psuje także innych robotników, tak że się robią źli. — Ale co to takiego? — Bogactwo — powiedziałem — i nędza. — Jakże to? — Tak to. Jak się garncarz wzbogaci, to myślisz, że zechce się dalej…Księga czwarta — przejdź do fragmentu
Szczęśliwy z ciebie człowiek; zdaje ci się, że warto nazywać państwem jakiekolwiek inne, a nie tylko takie, jakie my organizujemy. — A jak te inne nazywać? — powiada. — Inne trzeba jakimś większym słowem ochrzcić.…Księga czwarta — przejdź do fragmentu
Homer · 3 fragmenty
Dom mój się niweczy / Podwójną klęską. Naprzód stradałem rodzica: / Pod berłem jego niegdyś kwitła ta ziemica; / A teraz znowu cierpię nad domem w upadku — / Lada chwila, a koniec mienia i dostatku! / Matkę moją…Pieśń druga — przejdź do fragmentu
„Sam tu, moi! Spytajcie ot gościa, czy zna się / Na szermierce? Czy szermierz? Kształtem zacny, zda się, / Bo te lędźwie, te łydy, te żylaste bary, / Kark gruby, pierś wypukła mówią, że chłop jary / I ognisty — lecz…Pieśń ósma — przejdź do fragmentu
oni zgodnymi wtórząc mu okrzyki / Nuż spędzać Heliosowe na obiatę byki, / Które w pobliżu nawy chodziły po trawie, / Szerokołebne, z wszystkich najpiękniejsze prawie. / Spędzone otoczyli, bóstw potęgi święte / Wezwali…Pieśń dwunasta — przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 1 fragment
Kto ta Fortuna, o której tu mowa? / Kto ona, co tak wszechmocnie bogata, / W swych szponach trzyma wszystkie dobra świata?» / Mistrz: «Jaka waszej niewiedzy ślepota! / Jak mały rozum, co światła nie szuka! / Niechże cię…Pieśń VI – Pieśń X — przejdź do fragmentu
Piotr Skarga · 3 fragmenty
„Będziecie nieprzyjaciołom waszym służyli w głodzie, w pragnieniu, w obnażeniu i we wszytkim niedostatku. I włożą jarzmo żelazne na szyje wasze”, przeto, iżeście nie służyli Panu Bogu swemu w weselu i w radości…Kazanie trzecie. O drugiej chorobie Rzeczypospolitej, która jest z niezgody domowej — przejdź do fragmentu
Jest i druga choroba królestw, dla której umierać i ginąć muszą, a Pan Bóg je wykorzenia: prawa i statuty złe a niesprawiedliwe, któremi ludzie, zwłaszcza ubodzy (bo panom i możnym rzadko prawa szkodzą) uciśnieni, do…Kazanie siódme. O prawach niesprawiedliwych abo o piątej chorobie Rzeczypospolitej — przejdź do fragmentu
A miłosierdzie zginęło i ku Rzeczypospolitej! Nikt w takim dostatku zamków i murów nie opatruje. Wszytka Rzeczpospolita uboga, domy tylo pojedynkowe bogate. Niemasz czym przykryć i tego, co ojcowie dla obrony…Kazanie ósme. O szóstej chorobie Rzeczypospolitej, która jest dla grzechów jawnych i niekarności ich — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 2 fragmenty
uważam, że dla rozmaitych przyczyn niedostatek równie pospolitym jest gościem u tych, którzy mają wszelakie dobra, jak u tych, którzy ich nie mają; i może jest on mniej uciążliwy, kiedy jest sam, niż kiedy się przygodzi…Rozdział XL. Iż poczucie dobrego i złego zależy w znacznej mierze od naszego o tym mniemania — przejdź do fragmentu
Dostatek zasadza się więcej na porządku niż na dochodach: faber est suae quisque fortunae. Nędzniejszym zdaje mi się bogacz skłopotany, potrzebujący niż ten, który jest po prostu ubogi: In divitiis inopes, quod genus…Rozdział XL. Iż poczucie dobrego i złego zależy w znacznej mierze od naszego o tym mniemania — przejdź do fragmentu
François Rabelais · 1 fragment
Władcą tej wyspy był Jegomość Gaster, pierwszy mistrz sztuk na tym świecie. Jeśli myślicie, że ogień jest wielkim mistrzem sztuk, jako powiada Cycero, mylicie się i jesteście w błędzie. Bowiem Cycero sam temu nie…Bohaterskich czynów i rzeczeń szlachetnego Pantagruela ułożona przez Mistrza Franciszka Rabelego doktora medycyny — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
ROMEO Zbliż się tu, człowieku, / Widzę, że jesteś w niezamożnym stanie; / Weź te czterdzieści dukatów, a daj mi / Drachmę trucizny takiej, co by mogła / Po wszystkich żyłach rozejść się od razu / I nienawistne życie…AKT PIĄTY — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
Taki ze mnie nędzarz, żem nawet w podzięki ubogi; dziękuję wam jednak, chociaż to podziękowanie, wierzcie mi, kochani przyjaciele, niewarte i pół szeląga.AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 1 fragment
Prawa natury uczą, czego nam jest ściśle potrzeba. Mędrcy, wpajając nam, iż wedle natury nikt nie jest ubogim i że każdy jest nim jeno wedle mniemania o tym, rozróżniają w ten sposób subtelnie pragnienia, które pochodzą…Rozdział X. O oszczędzaniu woli — przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Żebrak panu tłustemu gdy się przypatrował, / Płakał; tegoż wieczora tłusty zachorował: / Pękł z sadła. Dziedzic po nim gdy jałmużny sypie. / Śmiał się żebrak nazajutrz i upił na stypie.przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 2 fragmenty
diabły ludziom szczęście noszą. / Ta nędzarka, ta wdowa ze swoją kokoszą, / W złotej karecie błotem na nas biednych bryzga.AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Każą ci na dziedziniec wynieść kawał chleba, / A ty się kłaniasz nisko jak wieko u skrzyni; / A pani z okna plunie. — Ha! mościa grabini, / Przyniosłam ci kosz jajek.AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Chciałbym w tej pięknej willi przeżyć z tobą wieki / Wśród laurów, wodospadów, róż, brązów, zwierciadeł; / A kto wie? jutro może otworzysz powieki / I spojrzysz w lice nędzy, najsroższej z widziadeł… / Przekleństwo! jam…AKT DRUGI. ROK 1828. WĘDROWIEC — przejdź do fragmentu
Maria Konopnicka · 8 fragmentów
Była to banda cygańska, takoż na jarmark do miasteczka śpiesząca: obdarte i ogorzałe Cyganki, w płachcie na plecach dźwigające dzieci, stare Cyganichy z fajką w zębach, mężczyźni z kociołkami na kijach i małe, półnagie…Wyprawa Podziomka — przejdź do fragmentu
Zaraz też na skraj lasu wyszła wynędzniała, ubogo odziana kobieta, która zbierając lebiodę, ocierała z łez oczy wychudzoną ręką i mniemając, iż jest sama, śpiewała rzewnym głosem: Oj, wiosna ci to, wiosna, / Oj, dola mi…Wyprawa Podziomka — przejdź do fragmentu
W komorze pustka, że i mysz by zdechła, dzieża od chleba nasypana otrębami, słoniny w ząb, kaszy ani śladu, o szmalcu i półgęskach ani się nie śniło. Zajrzał Podziomek do garnków — puste; nie znać nawet, żeby się w nich…Podziomek spotyka sierotkę Marysię — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 6 fragmentów
— Cóż robisz? — A ot tak — razem nic. Zimowaliśmy u brata, co jest dróżnikiem na Wiedeńskiej Kolei. Ale i jemu bieda, bo go ze Skierniewic przenieśli pod Częstochowę. W Skierniewicach ma trzy morgi i żył jak bogacz, a…VIII. Medytacje — przejdź do fragmentu
Ale Wokulski już nie słuchał; szedł w stronę Wisły myśląc: „Jakże oni szczęśliwi, ci wszyscy, w których tylko głód wywołuje apatię, a jedynym cierpieniem jest zimno. I jak łatwo ich uszczęśliwić!… Nawet moim skromnym…VIII. Medytacje — przejdź do fragmentu
I dopiero dziś, kiedy dziesięcioma rublami wydobył człowieka z niedoli, kiedy nikt nie mógł głosić przed światem o jego szlachetności, dopiero dziś poznał: co to jest ofiara. Dopiero dziś przed jego zdumionym okiem…VIII. Medytacje — przejdź do fragmentu
Charles Dickens · 4 fragmenty
— Święta nazywasz głupstwem, wuju? — zawołał siostrzeniec. — Jestem pewny, że nie myślisz tego! — Przeciwnie, tak myślę — odrzekł Scrooge. — I mam zupełną słuszność. Wesołych świąt! Jakiż ty masz powód być wesołym?…I. Duch Marleya — przejdź do fragmentu
Widok tych biednych, a jednak tak szczęśliwych w tej chwili, zdawał się najwięcej zajmować Ducha, zatrzymał się bowiem wraz ze Scroogem przy drzwiach jednego z piekarzy i podnosząc pokrywy naczyń w chwili, gdy niosący…III. Drugi z zapowiedzianych duchów — przejdź do fragmentu
— To są dzieci ludzkości! — odparł Duch, spoglądając na nieszczęsne istoty z głębokim współczuciem. — Udają się one do mnie, błagając, ażebym ich bronił przed ich ojcami. To jest — dodał, wskazując chłopca — Ciemnota, a…III. Drugi z zapowiedzianych duchów — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 4 fragmenty
Człowiek, który stał przed nim, nie mógł być niczyim kochankiem. W tej dziwnej figurze było coś i plugawego, i śmiesznego. Nie był stary: w jego niechlujnej brodzie i kręconej czuprynie ledwie gdzieniegdzie przeświecał…Rozdział trzynasty — przejdź do fragmentu
Spędzając najczęściej noce w winiarniach i nocując w nich między ludźmi bez dachu, bez czci i wiary, łatwo mógł znaleźć takich, którzy by podjęli się każdej roboty, ale jeszcze łatwiej takich, którzy zwietrzywszy u…Rozdział siedemnasty — przejdź do fragmentu
Winicjusz dopiero w sieni zrozumiał całą trudność przedsięwzięcia. Dom był duży, kilkopiętrowy, jeden z takich, jakich tysiące budowano w Rzymie w widokach zysku z najmu mieszkań, zwykle zaś budowano tak pośpiesznie i…Rozdział dwudziesty drugi — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 2 fragmenty
Teraz dopiero spostrzegłem, że popielata suknia staruszki jest w wielu miejscach pocerowana, i dziwna melancholia ogarnęła mnie na widok tych dwojga ludzi w poplamionym surducie i w pocerowanej sukni, którzy zachowywali…I. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
— Słuchaj, Węgiełek — rzekł nagle — podobasz mi się. Będę w tej okolicy — dodał, cicho wzdychając — będę jeszcze z tydzień… A jeżeli wyrzeźbisz mi dobrze napis, wezmę cię do Warszawy na jakiś czas… Tam przekonam się, co…VII. Lasy, ruiny i czary — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Chudy był zawsze i opalony, z brzuchem wydętym, a zapadłymi policzkami; czuprynę miał konopną, białą prawie i spadającą na jasne, wytrzeszczone oczy, patrzące na świat, jakby w jakąś niezmierną dalekość wpatrzone. W…przejdź do fragmentu
Mark Twain · 1 fragment
Huck chodził, gdzie chciał i kiedy chciał. Sypiał na schodach, gdy było ładnie, a w pustych beczkach, kiedy było brzydko. Nie musiał chodzić do szkoły ani do kościoła, do nikogo nie musiał mówić „proszę pana” i nikogo…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Gdy zeszłoroczne zapasy wyczerpały się, a nowych jeszcze nie było, począł grasować głód, brat wojny, i rozpościerał swe panowanie coraz szerzej. Wyjechawszy z domu, nietrudno było spotkać trupy ludzkie leżące po polach…Rozdział VI — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 15 fragmentów
— Jakże, taka zima, taka skrzytwa, taka bieda, że żyją jeno ziemniakami ze solą, grosza jednego nie ma, a on robić nie chce! Całe dnie przesiaduje w chałupie, papierosy kurzy i duma! albo znów gania po świecie, jak ten…I — przejdź do fragmentu
Mój Boże, Borynowa chałupa dworem się widziała przy tej ruderze; co chałupa, nawet obora ojcowa sposobniejszą była la ludzi. Chlew to przegniły, nie dom; kupa zmurszałych bali, nawozu i śmiecia zgniłego. Ni jednej deski…I — przejdź do fragmentu
Ale gdzie mus pogania, tam bieda za orczyki ciągnie — Żydy dobrze o tym wiedziały i chocia wrzeszczeli coraz głośniej i coraz zapalczywiej bili w Antkową dłoń na zgodę, przyrzucali mało wiele, najwyżej po pół rubla…I — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 4 fragmenty
Na początku drugiej Judym zadał sobie pytanie, co nauka, tak bardzo w ogóle interesująca się sprawą zdrowotności, przedsiębierze dla higieny życia motłochu. Ażeby zbadać tę kwestię ze stron rozmaitych, zaczął opowieść o…Mrzonki — przejdź do fragmentu
Warto choć raz w życiu przejść się zaludnionymi ulicami w stronę żydowskiego cmentarza. Można tam zobaczyć wnętrza pracowni, fabryczki, warsztaty i mieszkania, o jakich się filozofom nie śniło. Można zobaczyć całe…Mrzonki — przejdź do fragmentu
Między drzewami co chwila migały błyszczące pudła powozów pędzących na gumowych kołach. Głuchły turkot ich przerywający milczenie był głosem, który z zimnem przyrody harmonizował. To był wyraz bogactwa, czegoś tak…Smutek — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 4 fragmenty
— Poniesłabym i ja mojemu niejedno, ale cóż mogę? Tę skibkę chleba? — Nie frasuj się, narządzę więcej, by la obu starczyło, i razem powieziemy. — Bóg ci zapłać za dobrość, w porę to choćby odrobkiem odpłacę. — Ze…III — przejdź do fragmentu
— I nie ma końca tej ludzkiej marnacji. Siadłam przy Agacie, kiej już ksiądz odjechał, aż tu przylatuje Filipka zza wody z krzykiem, że jej najstarsza kończy… Poleciałam juści… Jezus, w chałupie żywy mróz siedzi… Okna…III — przejdź do fragmentu
Przednówek wcześniej latoś zawitał i tak ciężki, jaże skwierczało po chałupach; więc co jeno kto miał jeszcze do przedania, śpiesznie wyprowadzał, zaś drugie szły la zgwarzenia się ze somsiady, la obaczenia świata i…VIII — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 3 fragmenty
Ten Gumowicz był synem akuszerki, kobiety bardzo biednej, ogromnie energicznej i krzykliwej. Mama Gumowiczowa zjawiała się czasami na dolnym korytarzu, rozmawiała z księdzem Wargulskim i panem Majewskim, wypytywała się…V — przejdź do fragmentu
Lejba Koniecpolski nie korzystał z łask Scubioły, gdyż od niego mało co wziąć było można. Toteż skulony, chudy i biedny Lejba uprawiał grunt odziedziczony sam, literalnie: sam. Do orki pożyczał krowy od sąsiada Piątka…X — przejdź do fragmentu
Życiorys Jędrzeja Radka krótki był i pospolity. Urodził się we wsi Pajęczyn Dolny, w czworakach dworskich, na werku biednego fornala. Wiek pacholęcy spędzał już to w izbie, gdzie mieściły się familie trzech ratajów, już…XII — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 3 fragmenty
— Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus! — Na wieki wieków, moja Agato, a dokąd to wędrujecie, co? — We świat, do ludzi, dobrodzieju kochany — w tyli świat!… — zakreśliła kijaszkiem łuk od wschodu do zachodu. Ksiądz…I — przejdź do fragmentu
A w parę pacierzy po śniadaniu już obaj szli do kościoła. Kuba kusztykał raźno, a Witek ostawał się nieco, bo mu markotno było, że to nie miał butów, ino boso szedł. — A czy to można do zakrystii boso, co? — pytał…IX — przejdź do fragmentu
— Bo się u nich nie przelewa, nie… — bronił cicho… — Stach młóci u organisty, to i tam poje i jeszcze czterdzieści groszy za dzień bierze… a w chałupie tyla gąb… że i tych ziemniaków nie starczy… Prawda… że dwie krowy…X — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 2 fragmenty
— Przednówek to żniwa la młynarza! — Cięższy on latoś niźli łoni. Wszędzie bieda aż piszczy, zaś u komorników to już prosto głód — westchnęła Hanka. — Kozły też penetrują po wsi. Jeno czekać, jak komu co grubszego…III — przejdź do fragmentu
Zaś kiej już sami ostali, Nastusia, rozejrzawszy się po swoim nowym gospodarstwie, rozpłakała się żałośnie, aż Szymek krzyknął: — Nie bucz, głupia! Drugie i tyla nie mają! Jeszcze ci będą zazdrościły — dodał, a że był…VI — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 1 fragment
przytul mnie, Wojtecku, do siebie, / wole ciebie, wole ciebie. / / WOJTEK nuci / „Pójdze, Maryś, po niewoli / na mój jeden zagon roli”.AKT II — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 9 fragmentów
Pewnego dnia, gdy tak oboje czekali jak zwykle i gdy już cały statek opustoszał aż do ostatniego człowieka — a czekali po swojemu, na próżno — zauważyli pewną grupę nędzarek, które wyszedłszy ze statku usiadły w kuczki…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Oprócz pracowników, zajętych potężną robotą od świtu do nocy na górze trupiej, plątał się tam i wałęsał trzeci jeszcze gatunek istot żywych: — żebraki, głodomory, chorowite kaleki, baby i starcy — słowem, nędza miejska…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Komornicy — byli to chłopi i ich rodziny nie posiadający wcale roli, a zamieszkujący „kątem” u gospodarzy przeważnie małorolnych, którzy jednak posiadali własne skrawki roli, własne chaty, stodoły i obórki. Komornicy…Część druga — Nawłoć — przejdź do fragmentu
George Orwell · 7 fragmentów
Usiłował wydobyć z pamięci jakieś wspomnienie z dzieciństwa, które pozwoliłoby ustalić, czy Londyn zawsze tak wyglądał. Rzędy rozsypujących się dziewiętnastowiecznych czynszówek, podpartych po bokach belkami, z oknami…Część I — przejdź do fragmentu
Konieczność tych amatorskich napraw uprzykrzała mu życie prawie każdego dnia. Rezydencję Zwycięstwa zbudowano około 1930 roku, były to stare mieszkania i wszystko się w nich sypało. Tynk odchodził płatami ze ścian i…Część I — przejdź do fragmentu
Podetknęli talerze pod kratę. Na każdym sprawnie wylądował przepisowy obiad — miska różowo-szarego gulaszu, kawałek chleba, kostka sera, kubek Kawy Zwycięstwa bez mleka i tabletka sacharyny. — Tam jest wolny stół…Część I — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
— O, ludzie, ludzie niespokojni, znowu się wam bić zachciewa — zaskomlił, pociągając płaczliwie nosem. — Mało wam jeszcze, że was bieda bije? Ale nasz Polak, nasz brat zawsze głupi. W łyżce wody chce utopić brata. — I…I — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.