- Literum
- Motywy
- Szczęście
Motyw: szczęście w literaturze
38 lektur szkolnych i 99 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Platon · 4 fragmenty
A czyśmy się nie zgodzili, że dzielność duszy to sprawiedliwość, a wadą jej niesprawiedliwość? — Zgodziliśmy się. — Zatem sprawiedliwa dusza i człowiek sprawiedliwy będzie żył dobrze, a źle będzie żył niesprawiedliwy.…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
myśmy nie to mieli na oku, zakładając państwo, żeby u nas jakaś jedna grupa ludzi była osobliwie szczęśliwa, tylko żeby szczęśliwe było, ile możności, całe państwo. Bośmy sądzili, że w takim państwie najłatwiej…Księga czwarta — przejdź do fragmentu
Tak samo działa na nas naśladownictwo poetyckie, jeżeli chodzi o życie płciowe i gniew, i o wszystkie pożądania, i przykrości, i przyjemności, które w duszy mieszkają, a towarzyszą każdemu naszemu działaniu. Ono karmi i…Księga dziesiąta — przejdź do fragmentu
Sofokles · 2 fragmenty
Szczęśliwy, kogo w życiu klęski nie dosięgły, / Bo skoro bóg potrząśnie domowymi węgły, / Z jednego gromu cały szereg nieci, / Po ojcach godzi i w dzieci. / Tak jako fale na morzu się piętrzą, / Gdy wicher tracki do…przejdź do fragmentu
Życia człowieka nie śmiałbym / Ani wysławiać, ni ganić przenigdy, / Bo los podnosi i los znów pogrąża / Bez przerwy w szczęście ludzi i w nieszczęścia, / A nikt przyszłości wywróżyć niezdolny.przejdź do fragmentu
Wergiliusz · 1 fragment
Tych szczęście krzepi: mogą, bo sądzą tak sami.Księga V — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 5 fragmentów
Z praw tyczących zmarłych, bardzo słuszne wydaje mi się to, które postanawia, aby uczynki władców roztrząsano po ich śmierci. Są oni równymi, jeśli nie zwierzchnimi prawom: owo, czego sprawiedliwość nie mogła szukać na…Rozdział III. Uczucia nasze wybiegają poza nas — przejdź do fragmentu
Dzieci znają opowieść o królu Krezusie w tym przedmiocie: Krezus, pojmany przez Cyrusa i skazany na śmierć, w chwili gdy miano już wykonać wyrok, zakrzyknął: „O, Solonie! Solonie!”. To doniesiono królowi; zapragnął tedy…Rozdział XVIII. Jako nie trzeba sądzić naszej doli aż po śmierci — przejdź do fragmentu
Feraules, który przebiegł obie koleje, znalazł, iż przyrost dostatków nie wiedzie z sobą przyrostu ochoty do picia, jedzenia, spania i miłości; z drugiej strony zasię, nakłada nam na barki ciężar oszczędności, jak sam…Rozdział XL. Iż poczucie dobrego i złego zależy w znacznej mierze od naszego o tym mniemania — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 2 fragmenty
Jak się macie, moi chłopcy? / ROZENKRANC Zwyczajnie, jak nic nieznaczący ludzie. / GILDENSTERN Szczęśliwi przez to, że niezbyt szczęśliwi. / Czepca Fortuny nie jesteśmy guzem. / / HAMLET Ale i nie podeszwą jej…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
Świat ten nie wiekuisty ni się kto zdumiewa, / Że z przesileniem szczęścia i miłość omdlewa; / Kwestia to bowiem jeszcze mieszcząca zawiłość, / Czy miłość jedna szczęście, czy też szczęście miłość?AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
François Rabelais · 1 fragment
Owo jestem zdania, abyśmy nie zalegali pola, lecz zakrzątnęli się dalej koło pościgu, póki szczęście przy nas. Powiadają, iż sposobność ma wszystkie włosy na czole: skoro raz przejdzie mimo, już jej nie zatrzymasz; z…Rondo — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 1 fragment
Otrząś się, człeku! Julia twoja żyje; / Julia, dla której umrzeć byłeś gotów; / W tymeś szczęśliwy. Tybalt chciał cię zabić, / Tyś jego zabił: w tym szczęśliwyś także. / Prawo, grożące ci śmiercią, zamienia / Śmierć na…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 1 fragment
Widzisz tedy, iż jeno ty sam jesteś sobie ciężarem: a ty za sobą podążysz wszędzie i wszędzie się będziesz użalał. Nie ma zadowolenia na tej ziemi, chyba jeno dla dusz bydlęcych lub niebiańskich. Kto nie znajdzie…Rozdział IX. O próżności — przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Król jeden, pełen myśli i projektów dumnych, / Kazał spisać szczęśliwych regestr i rozumnych. / Ten, co pisał szczęśliwych, znalazł bardzo mało; / Pisarzowi rozumnych papieru nie stało.przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
«Czegoż płaczesz? — staremu mówił czyżyk młody — / Masz teraz lepsze w klatce niż w polu wygody». / «Tyś w niej zrodzon — rzekł stary — przeto ci wybaczę; / Jam był wolny, dziś w klatce — i dlatego płaczę».przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 13 fragmentów
Drogi przyjacielu, jestem tak szczęśliwy, tak bardzo utonąłem w ciszy słodkiego bytowania, że cierpi na tym sztuka. Niezdolny rysować, niezdolny położyć kreski, czuję mimo to, że nigdy większym nie byłem malarzem jak w…4 maja 1771 – 16 czerwca — przejdź do fragmentu
Przyznaję chętnie, wiedząc z góry, co mi na to odpowiesz, że najszczęśliwszymi są właśnie ci, którzy żyją z dnia na dzień, piastują swe ulubione lalki, ubierają je i rozbierają, z należytym respektem przemykają koło…4 maja 1771 – 16 czerwca — przejdź do fragmentu
Najmilszym jest mi autor, w którym odnajduję własny świat, który kreśli stosunki podobne tym, pośród jakich żyję, którego opowieść budzi we mnie takie samo serdeczne zainteresowanie, jakie mi daje własne codzienne…4 maja 1771 – 16 czerwca — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 6 fragmentów
Z tobą, mój luby, z tobąśmy przeżyli / Znikomą chwilę: lecz tej jednej chwili / Nie będę mieniać z całą ziemian zgrają / Na ciche życie przepędzone w nudzie! / Ty sam mówiłeś, że zwyczajni ludzie / Są jako konchy, co…Wstęp – Uczta — przejdź do fragmentu
Tu mój obrałam domek i grobowiec, / W cichej ustroni, kędy świętokradzki / Mych jęków nie śmie podsłuchać wędrowiec. / Ty, wiem, że lubisz samotne przechadzki; / Myśliłam sobie: on może z wieczora / Wybieży z dala od…Wstęp – Uczta — przejdź do fragmentu
Walter pojął Aldonę… Niemcy, wy pewnie myślicie, / Że tu koniec powieści; w waszych miłosnych romansach, / Gdy się rycerze pożenią, kończy trubadur piosenkę, / Tylko dodaje, że żyli długo i byli szczęśliwi… / Walter…Pieśń Wajdeloty – Alpuhara — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 4 fragmenty
— Mówią ludzie, że jestem piękny i wysoki — powtarzał sobie — że będzie ze mnie piękna sztuka płótna. Jak to przyjemnie. Na pewno jestem najszczęśliwszy w świecie! Tak mi dobrze. Nie jestem niczym i coś ze mnie będzie.…przejdź do fragmentu
— Nie, nie, nieprawda, wcale wam nie wierzę — odpowiedział len wesoło. — Dobrze i pięknie na tym Bożym świecie. Co rano słonko wstaje takie promienne i jasne lub z chmury deszczyk spada ożywczy, przyjemny i czuję, jak…przejdź do fragmentu
— Patrzcież państwo! Więc takie było moje przeznaczenie. Teraz dopiero wiem przecie, czym jestem i na co zostałem stworzony. Być na świecie użytecznym i potrzebnym — oto prawdziwa rozkosz, to największe szczęście. Jest…przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 2 fragmenty
PUSTELNIK sam / O! ci młodzi ludzie, / Odchodzą od nas i wołają głośno: / Idziemy szukać szczęścia. Więc my, starce, / Cośmy przebiegli po tej biednej ziemi, / A nigdy szczęścia w życiu nie spotkali; / Możeśmy tylko…AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
diabły ludziom szczęście noszą. / Ta nędzarka, ta wdowa ze swoją kokoszą, / W złotej karecie błotem na nas biednych bryzga.AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
George Gordon Byron · 1 fragment
Umrę, lecz pierwej rozkoszy użyłem, / Niech co chce będzie — szczęśliwy już byłem.Giaur — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Dziś dla nas, w świecie nieproszonych gości, / W całej przeszłości i w całej przyszłości, / Jedna już tylko dziś kraina taka, / W której jest trochę szczęścia dla Polaka: / Kraj lat dziecinnych! On zawsze zostanie…Księga dwunasta — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Tak, Zosią byłam, dziewczyną z tej wioski. / Imię moje u was głośne, / Że chociaż piękna, nie chciałam zamęścia / I dziewiętnastą przeigrawszy wiosnę, / Umarłam nie znając troski / Ani prawdziwego szczęścia.przejdź do fragmentu
Jacob i Wilhelm Grimm · 1 fragment
Ślub ten odbył się niebawem, a młodzi małżonkowie byli najszczęśliwszymi na kuli ziemskiej.przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
— Łabędź nam przybył! Łabędź! Jaki śliczny! Najpiękniejszy, najpiękniejszy! I rzucały ciastka i bułkę do wody, sprowadziły rodziców i wszyscy przyznali, że nowy łabędź był najpiękniejszy ze wszystkich. Stare łabędzie…przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
Od roku biedny na ziemi kaleka jest szczęśliwym aniołem w niebie; od roku zapomniany kwiatek stał na oknie, zwiądł, usechł i ze śmieciami wyrzucono go w końcu na ulicę. Myśmy go dziś podnieśli, biedny, zwiędły kwiatek…przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
To będzie moje dzieło, będzie coś naprawdę, czego nie było dotąd. A ja będę twórcą! — Oby tylko szczęśliwym — zauważył piąty brat z niedowierzaniem — oby cię nie zawiodły nowe materiały i wymagania ludzi, które…przejdź do fragmentu
Aleksander Fredro · 1 fragment
Że tylko palce popiekła, / Nader szczęśliwa. — / Tak to zwykle małpom bywa.przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
Widziała, że od chwili, gdy groszek zajrzał przez małe okienko, chora ożywiła się ogromnie, a od kilku dni sama siadała na łóżku, żeby lepiej widzieć maleńki ogródek z jednego ziarnka grochu. W kilka dni później była…przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 11 fragmentów
Chłopcem będąc chodziłem do szkoły Muzoniusza, który mawiał nam, że szczęście polega na tym, by chcieć tego, czego chcą bogi — a zatem od naszej woli zależy. Ja jednak myślę, że jest inne, większe i droższe, które od…Rozdział drugi — przejdź do fragmentu
Ów zaś wzniósł oczy ku górze tak ufne i pełne wesela, jakby zlało się na niego jakieś wielkie, niespodziane szczęście. Winicjusz, który byłby zrozumiał tylko radość z dokonanej zemsty, patrzył na niego rozszerzonymi…Rozdział dwudziesty piąty — przejdź do fragmentu
Teraz mówię sobie oto, co następuje: napełniam życie szczęściem jak puchar najprzedniejszym winem, jakie wydała ziemia, i piję, póki nie zmartwieje mi ręka i nie pobledną usta. Co będzie dalej, nie dbam, i oto jest moja…Rozdział dwudziesty dziewiąty — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 10 fragmentów
Grosz ten zarobiłem uczciwie, nawet ciężko, bardzo ciężko. Cały sekret polega na tym, żem miał bogatego wspólnika i że kontentowałem się cztery i pięć razy mniejszym zyskiem niż inni. Toteż mój kapitał ciągle…IV. Powrót — przejdź do fragmentu
Ale Wokulski już nie słuchał; szedł w stronę Wisły myśląc: „Jakże oni szczęśliwi, ci wszyscy, w których tylko głód wywołuje apatię, a jedynym cierpieniem jest zimno. I jak łatwo ich uszczęśliwić!… Nawet moim skromnym…VIII. Medytacje — przejdź do fragmentu
Powóz… angielszczyzna… przeszło dwieście rubli na jedną kwestę!… I to robię ja, który tym pogardzam… Właściwie jednak — na cóż będę wydawał pieniądze, jeżeli nie na zapewnienie sobie szczęścia? Co mnie obchodzą jakieś…IX. Kładki, na których spotykają się ludzie różnych światów — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 6 fragmentów
— Mamo droga, o moim szczęściu i obowiązkach ja tylko mam prawo… — Nie mów mi o szczęściu — wybuchnęła matka. — Ono skończyło się w dniu, kiedy twój mąż uciekł przed sądem, który dowiedział się o jakichś ciemnych jego…I. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
— Masz bajeczne szczęście — odezwał się Wokulski. Suzin pociągnął łyk szampana i oparłszy na brzuchu ręce ozdobione pierścieniami rzekł: — To nie szczęście, Stanisławie Piotrowiczu, to miliony. Nożykiem tniesz wiklinę…III. Widziadło — przejdź do fragmentu
— Powiedz mi pan — rzekła — czy to wielka przyjemność dorabiać się majątku? — Nie — odparł Wokulski po chwilowym namyśle. — Ale wydawać przyjemnie? — Nie wiem. — Nie wiesz pan? A jednak cuda opowiadają o pańskim…V. Wiejskie rozrywki — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 3 fragmenty
Soroka był to żołnierz kuty i bity, któremu jedno tylko uczucie obcym było, to jest uczucie trwogi. A jednak teraz, na wspomnienie księcia Bogusława, strach go brał. Zostając z dawnych lat w służbie Kmicica, wierzył on…Rozdział I — przejdź do fragmentu
— Zewsząd opamiętanie, zewsząd dobre wieści — rzekł król. — Chwała Pannie Najświętszej!… Dzień to najszczęśliwszy mego życia, a drugi taki nastąpi chyba wówczas, gdy ostatni nieprzyjacielski żołnierz wyjdzie z granic…Rozdział XXVII — przejdź do fragmentu
— Żołnierz to był zawsze wielki i w dziele wojennym niezrównany. Tak jak on Chowańskiego podchodził, że w kilkaset ludzi do utrapienia całą potencję nieprzyjacielską przywiódł, tego by nikt inny nie potrafił. Cud, że z…Rozdział XXXI — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
I Kmicic podniósł się w saniach, wyciągnął ręce do góry i począł krzyczeć, jakoby w pełnej piersi radości nie mógł pomieścić: — Hej-ha! Hej-ha! — Hej, a hop! Hop! Ha! — odezwali się towarzysze z tylnych sani. — Czego…Rozdział III — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 2 fragmenty
GOSPODARZ Złota podkowa — / / STASZEK Błyskotała sie na błocku. / / GOSPODARZ Wymowniejsze niźli słowa: / znak widoczny, oczywisty, / że zawitał gość ognisty / na stepowym siwym koniu, / z lirą dzwoniącą u siodła…AKT II — przejdź do fragmentu
Nie wierzycie? — jest podkowa, / bo koń złotem był podkuty; / oddarła sie i jo naloz. / / CZEPIEC Gdzie jest? / / KUBA A oddałem zaroz, / a matuś schowali do skrzynie. / / CZEPIEC Schowali podkowę do skrzyni — ?…AKT III — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
W tym uścisku spojrzeń przetrwali nadziemskie chwile. Wreszcie panna Anna odwróciła głowę i zakryła oczy rękoma. Nim jednak upłynęła chwila, wzniosła je znowu. Twarz jej była blada jak śnieg; na czoło zsuwały się…XVII — przejdź do fragmentu
Joseph Conrad · 1 fragment
Nic mnie już nie obchodziło, gdy uspokoiłem się co do Jima, o którego jedynie dbałem. Powiedział mi, że jest zadowolony… prawie. Nie każdy to ośmieli się o sobie powiedzieć. Ja — mając prawo uważania siebie za…Rozdział XXXIV — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
Noc padła na jej duszę, ale jeszcze długo siedziała wpatrzona w czarne i nieme okno. Przejął ją chłód i jakby operlił srebrną rosą jej duszę wniebowziętą, gdyż wszystko, co w niej wrzało z krwie pożądliwej, przygasło…II — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
Hanka klęczała na środku, modląc się całą duszą, że dziw się jej serce nie rozpękło z radości i z onego żaru dziękczynień. Krótkie, rwane westchnienia i szepty gorące zdały się całą izbę wypełniać błyskami — biły kiej…X — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
— Właśnie: dobro społeczne! Zawsze to mówimy i jakoby wiemy, co to jest szczęście i dobro społeczeństwa, ale nigdy nas nie zajmuje szczęście jednostki. — O, to, to! Szczęście pojedynczego człowieka, jednostki… — wtrącił…Pielgrzym — przejdź do fragmentu
Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy) · 2 fragmenty
Ja aparat pojęciowy mam — aby kłamać. Tej tragedii nie pojmuje nikt! To aż dziwne chwilami jest. / SAJETAN Tragedia zaczyna się tam, gdzie boli we wątpiach. Te myśli nie dochodzą ci, prokuratorze, do nerwu błędnego — to…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
SAJETAN nie odwracając się w tył mówi do publiki / Tera bede gadał. Dobrze, żeście mnie zakatrupili, niczego się już nie boję i powiem prawdę: jedna jest dobra rzecz na świecie, to indywidualne istnienie w dostatecznych…AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
Cezary przysiadł na poręczy ganku. Był odurzony. Był pijany, ale nie winem. Pierwszy to pewnie raz od śmierci rodziców miał w sercu radość, rozkosz bytu, szczęście. Było mu dobrze z tymi obcymi ludźmi, jakby ich znał i…Część druga — Nawłoć — przejdź do fragmentu
Antoine de Saint Exupéry · 3 fragmenty
Kiedy po raz ostatni podlał swoją różę i był gotów schować ją pod kloszem, poczuł, że chce mu się płakać. — Żegnaj — powiedział. Lecz róża mu nie odpowiedziała. — Żegnaj — powtórzył. Róża zakaszlała. Ale to nie był…I – X — przejdź do fragmentu
— Zastanawiam się — powiedział — czy gwiazdy są oświetlone po to, aby każdy mógł pewnego dnia odnaleźć tę swoją. Spójrz na moją planetę. Znajduje się dokładnie nad nami… Ale jest tak daleko! / — Jest piękna — stwierdził…XI – XXII — przejdź do fragmentu
— Proszę… oswój mnie — powiedział. — Chętnie — odparł Mały Książę — ale nie mam wiele czasu. Muszę jeszcze znaleźć przyjaciół i poznać mnóstwo rzeczy. — Można poznać tylko te rzeczy, które się oswoi — powiedział lis.…XI – XXII — przejdź do fragmentu
George Orwell · 2 fragmenty
Wyjęła z ust jeszcze dwie klamerki i zaśpiewała z przejęciem: Mówią, że czas wszystko leczy, / Że wszystko przyjdzie zapomnieć, / Lecz lata uśmiechów i łez / W mych uszach będą trwać wiecznie! / Najwyraźniej całą tę…Część II — przejdź do fragmentu
Nagle, bez powodu, wróciło do niego pewne wspomnienie. Ujrzał pokój oświetlony płomieniami świec, ogromne łóżko, przykryte białą narzutą, i samego siebie — chłopca w wieku dziewięciu lub dziesięciu lat. Siedział na…Część III — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.