- Literum
- Motywy
- Poezja
Motyw: poezja w literaturze
29 lektur szkolnych i 85 oznaczonych fragmentów. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Platon · 14 fragmentów
Adejmancie, my nie jesteśmy poeci, ja i ty, na razie, tylko zakładamy państwo. Założyciele powinni tylko znać wzory, według których poeci mają mity układać. Jeżeli który napisze mit wbrew temu, to się go nie dopuści…Księga druga — przejdź do fragmentu
Te i wszystkie podobne miejsca będziemy skreślali i poprosimy Homera i innych poetów, żeby się na nas o to nie gniewali, bo to nie dlatego, żeby one nie były poetyczne i niemiłe szerokim kołom do słuchania, ale im…Księga trzecia — przejdź do fragmentu
A jeszcze bardziej niż to wyprosimy sobie u poetów, żeby bogowie nie jęczeli i nie mówili: Oo, moja dolo nieszczęsna — po com ja syna zrodziła?! / Jeżeli bogowie nie, to tym bardziej największego z bogów, żeby nie…Księga trzecia — przejdź do fragmentu
Horacy · 1 fragment
Ukończyłem już pomnik ten trwalszy od spiżu, / od królewskiej budowli piramid wznioślejszy / i którego ni deszcze żarłoczne, ni wichry szalone, / lat szeregi bez końca, ni wieki w swym biegu / nie zdołałyby zniszczyć.…przejdź do fragmentu
Homer · 1 fragment
Telemach odrzekł na to: „Matko ukochana! / Za cóż-eś na miłego pieśniarza zdąsana? / Czy że śpiewa, jak czuje? Nie on winien temu, / Raczej Zeusa obwiniaj, że daje każdemu / Mistrzowi takie tylko, jak sam chce…Pieśń pierwsza — przejdź do fragmentu
Autor nieznany · 2 fragmenty
Dzień jest jasny, słońce piękne, nie masz zbroi, która by się nie lśniła. Tysiąc trąb gra, iżby było piękniej. Hałas jest wielki: Francuzi usłyszeli go. Oliwier mówi: „Panie towarzyszu, bardzo to być może, jak mniemam…XXX – LXXXI — przejdź do fragmentu
Panowie baronowie, nie umyślajcie nic złego. Proszę was, przez Boga, nie uciekajcie, iżby nikt mężny nie hańbił was w pieśni. Raczej pomrzyjmy tu, walcząc.LXXXII – CXXVII — przejdź do fragmentu
Dante Alighieri · 2 fragmenty
/ Niech milczy Lukan z pieśnią, gdzie opiewał / Zgon pośród gadów Sabella, Nazyda, / Ja nie zazdroszczę przemianie Owida / Kadmusa w smoka, Aretuzy w strumień; / Przemiano moja, te obie zarumień, / Dwóch natur wobec…Pieśń XXI – Pieśń XXV — przejdź do fragmentu
Gdybym miał dzikie, tak chrapliwe rymy, / Co by do ciemnej tej studni przystały, / Na której stoją wszystkie inne skały, / Wydałbym pełniej całą treść mej myśli; / Lecz gdy tej władzy w sobie nie widzimy, / Ważę się…Pieśń XXXI – Pieśń XXXIV — przejdź do fragmentu
Gall Anonim · 1 fragment
Owa potężna Troja, lubo leżąca w gruzach i pusta, pieniom poetów winna, iż we wspomnieniach ludzkich po kres świata nie wygaśnie. Mury jej z ziemią zrównane, strącone wieże w pyle się walają, na całej jej przestrzeni…Księga Trzecia — przejdź do fragmentu
François Rabelais · 1 fragment
Przypominam sobie także, iż Arystoteles utrzymuje, iż słowa Homera są bujające, latające, lotne i tym samym obdarzone życiem. Antyfanes znowuż mówił, iż nauka Platona podobna jest do słów, które w jakiejś okolicy, w…Bohaterskich czynów i rzeczeń szlachetnego Pantagruela ułożona przez Mistrza Franciszka Rabelego doktora medycyny — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 1 fragment
Oto zaiste cud: mamy o wiele więcej poetów niż znawców i komentatorów poezji; łatwiej tworzyć ją niż rozumieć. Do pewnej, niewysokiej miary można ją sądzić wedle reguł sztuki: ale prawdziwa, wzniosła, boska poezja jest…Rozdział XXXVI. O Katonie młodszym — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 7 fragmentów
Niech wam ostatni w Litwie wajdelota / Nuci ostatnią litewską piosenkęWstęp – Uczta — przejdź do fragmentu
Ja… czasem lubię te posępne jęki / Niezrozumiałej litewskiej piosenki: / Jak lubię łoskot rozhukanej fali / Albo szmer cichy wiosennego deszczu, / Przy nich spać miło… Śpiewaj, stary wieszczuWstęp – Uczta — przejdź do fragmentu
O wieści gminna! Ty arko przymierza / Między dawnymi i młodszymi laty: / W tobie lud składa broń swego rycerza, / Swych myśli przędzę i swych uczuć kwiaty! / Arko! tyś żadnym niezłamana ciosem, / Póki cię własny twój…Pieśń Wajdeloty – Alpuhara — przejdź do fragmentu
Zygmunt Krasiński · 6 fragmentów
Gwiazdy wokoło twojej głowy — pod twoimi nogi fale morza — na falach morza tęcza przed tobą pędzi i rozdziela mgły — co ujrzysz, jest twoim — brzegi, miasta i ludzie tobie się przynależą — niebo jest twoim — chwale…CZĘŚĆ PIERWSZA — przejdź do fragmentu
ŻONA DOKTORA Proszę Pana — wiele sobie z niej obiecywać nie sposób — mój mąż wyjechał, byłby to lepiej wyłuszczył — przywieźli ją zawczoraj — była w konwulsjach. — Jakie gorąco. — obciera twarz / Mamy dużo chorych…CZĘŚĆ PIERWSZA — przejdź do fragmentu
Cmentarz — Mąż i Orcio przy grobie w gotyckie filary i wieżyczki. / MĄŻ Zdejm kapelusik i módl się za duszę matki. — / ORCIO Zdrowaś Panno Maryjo, łaskiś Bożej pełna, Królowa niebios, Pani wszystkiego, co kwitnie na…CZĘŚĆ DRUGA — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 6 fragmentów
FREJEND Dobre to — lecz ja znowu do Feliksa wracam. / Wasze bajki — i co mi to za poezyje, / Gdzie muszę głowę trudnić, niźli sens namacam; / Nasz Feliks z piosenkami niech żyje i pije!AKT I — przejdź do fragmentu
Pieśń ma była już w grobie, już chłodna, — / Krew poczuła — spod ziemi wygląda — / I jak upiór powstaje krwi głodna: / I krwi żąda, krwi żąda, krwi żąda. / Tak! zemsta, zemsta, zemsta na wroga, / Z Bogiem i choćby mimo…AKT I — przejdź do fragmentu
Jak on okropnie patrzy, — to jest pieśń szatańska.AKT I — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 2 fragmenty
Dover. Kordian siedzi na białej kredowej skale nad morzem, czyta Szekspira — wyjątek z tragedii pod tytułem: „Król Lear” / KORDIAN czyta / «Chodź! oto szczyt, stój cicho… Zakręci się w głowie, / Gdy rzucisz wzrok w…AKT DRUGI. ROK 1828. WĘDROWIEC — przejdź do fragmentu
O gdyby lutni! ja bym was poruszył śpiewem; / Gdyby historii księga!… przeczytałbym kartę / O Polszcze, kiedy była kwitnąca, szczęśliwa, / A wstalibyście wszyscy jak groby otwarte, / Rzucające mścicieli…AKT TRZECI. SPISEK KORONACYJNY — przejdź do fragmentu
Cyprian Kamil Norwid · 2 fragmenty
O Polsko, pieśnią Pan Bóg cię zapala, / Aż rozgorzejesz jak lampa na globie! / I chłop, co nieraz rąbie u Moskala, / Dla onej pieśni robi, co jest w tobie, / Dla onej, która to carstwa rozwala! / * Rzecz dziwna! Wszakże…Jako forma — przejdź do fragmentu
Jako więc prorok, wychodząc z sumienia, / Prawdą dla prawdy gore w kształt promienia, / Tak wieszcz z piękności wychodzi poczucia / (A piękność kształtem prawdy i miłości), / Więc od snowania wchadza do wysnucia…Jako treść — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 2 fragmenty
— Wiesz pan, kto mieszkał w domu naprzeciwko? — przemówił wreszcie gość z uśmiechem. — To było najciekawsze. Wyobraź pan sobie — Poezja! Zabawiłem u niej trzy tygodnie, a to znaczy to samo, co żyć lat trzy tysiące i…przejdź do fragmentu
— Poezja! — cicho powtórzył uczony. — Tak, ona często bywa samotnicą w wielkich i ludnych miastach. Poezja!… Tak, widziałem ją na mgnienie oka, choć sen mi ciążył jeszcze na powiekach. Widziałem jednak: stała na…przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Słuchaj — bo to są najlepsi poeci. / Gwiazdy błękitne, kwiateczki czerwone / Będą ci całe poemata składać. / Ja bym to samo powiedział, co one, / Bo ja się od nich nauczyłem gadać; / Bo tam, gdzie Ikwy srebrne fale…przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 1 fragment
To, co ci niedawno pisałem o malarstwie, odnosi się niezawodnie również do poezji. Idzie o to, by pojąć to, co jest doskonałe i mieć odwagę je wypowiedzieć. Rzecz to niemała, choć pokrótce ujęta. Przeżyłem dziś coś, co…4 maja 1771 – 16 czerwca — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
Śród ptaszych głów sterczały główki ludzkie małe, / Odkryte; włosy na nich krótkie, jak len białe; / Szyje nagie do ramion; a pomiędzy nimi / Dziewczyna głową wyższa, z włosami dłuższymi. / Tuż za dziećmi paw siedział i…Księga trzecia — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
Choć jeden uczonek / Mieni, że pochodziła z kraju Amazonek; / Ale ja mu zarzucam fałsz w kroniki nocie / I dowodzę dowodem, i topię go w błocie. / Obaczycie go piórem zabitego w trunie. / / PUBLICZNOŚĆ Cóż powiadasz na…EPILOG — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
Toteż gdy noc nadeszła, sklep zamknięto i wszyscy spokojnie zasnęli, wyszedł krasnoludek ze swojej kryjówki, udał się do sypialnego pokoju i wziął od pani dar wymowy. We śnie go wcale nie potrzebowała, a on mógł po…przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 7 fragmentów
Od rana do wieczora czytywano wiersze, rozprawiano nad ich budową i doskonałością, zachwycano się szczęśliwymi zwrotami, zajmowano się muzyką, teatrem, słowem, wyłącznie tym, co wynalazł i czym przyozdobił życie geniusz…Rozdział czterdziesty — przejdź do fragmentu
Ale czy istotnie te wiersze są tak złe? Ja się na tym nie znam. — Nie są gorsze od innych. Lukan ma w jednym palcu więcej talentu, ale i w Miedzianobrodym coś jest. Jest przede wszystkim niezmierne zamiłowanie do poezji…Rozdział czterdziesty — przejdź do fragmentu
Sam Nero czuł, że innym w wygórowanych pochwałach chodzi tylko o własne osoby, ten jeden zaś tylko zajmuje się poezją dla samej poezji, jeden się zna i jeśli coś pochwali, to można być pewnym, że wiersze są godne…Rozdział pięćdziesiąty pierwszy — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 4 fragmenty
Wzrok jego machinalnie padł na stół, gdzie leżał niedawno kupiony Mickiewicz. „Ile ja to razy czytałem!…” — westchnął biorąc książkę do ręki. Książka otworzyła się sama i Wokulski przeczytał: „Zrywam się, biegnę…III. Widziadło — przejdź do fragmentu
„Zmarnowaliście życie moje… Zatruliście dwa pokolenia!… — szepnął. — Oto skutki waszych sentymentalnych poglądów na miłość.” Złożył książkę i cisnął nią w kąt pokoju, aż rozleciały się kartki. Książka odbiła się od…III. Widziadło — przejdź do fragmentu
„Jeżeli poezja zatruła twoje życie, to któż zatruł ją samą? I dlaczego Mickiewicz, zamiast śmiać się i swawolić jak francuscy pieśniarze, umiał tylko tęsknić i rozpaczać? Bo on, tak jak i ja, kochał pannę wysokiego…III. Widziadło — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 1 fragment
Gdy stary wyciągnął znowu po nią rękę, słyszał wśród ciszy bicie własnego serca. Spojrzał: były to wiersze. Na wierzchu stał wypisany wielkimi literami tytuł, pod spodem zaś imię autora. Imię to nie było Skawińskiemu…przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 1 fragment
Pozwól, ażebym ja mu postawiła nagrobek. Ale że sama jechać tam nie mogę, więc ty mnie wyręczysz. Weź stąd kamieniarza, niechaj rozłupie ten kamień, wiesz, ten, na którym siadywaliśmy na górze, pod zamkiem, i niech…IX. Kładki, na których spotykają się ludzie różnych światów — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 13 fragmentów
RACHEL Ach, bon soir. / / ŻYD Moja córka. / / RACHEL Jedna mnie tu zwiodła chmurka, / jedna mgła, opary nocy; / ta chałupa rozświecona, / z daleka, jak arka w powodzi, / błoto naokoło, potopy, / hukają pijane chłopy…AKT I — przejdź do fragmentu
RACHEL Ensemble jak z feerii, z bajki, / ach, ta chata rozśpiewana, / jakby w niej słowiki dźwięczą, / i te stroje ukąpane tęczą. / / PAN MŁODY Ma pani słuszność, ćmy brzęczą / najwięcej wokoło świec: / gdzie błyska…AKT I — przejdź do fragmentu
Rośnie wtedy wszystko u mnie, / jak na próchnie, jak na trumnie; / pełno wszelakiego ziela, / które słońca żar aż spopiela — / przy tym ta ogromna skala: / jak w cmentarzu Ruisdala.AKT I — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 2 fragmenty
Zygier złożył książkę, przez chwilę się namyślał i wnet zaczął mówić głosem nie donośnym, ale dźwięczącym jak szlachetny metal: Nam strzelać nie kazano. Wstąpiłem na działo… / Usłyszawszy te wyrazy, Sztetter zerwał się…XV — przejdź do fragmentu
Gdy Borowicz przeczytał Dziady, nie był w stanie z nikim mówić. Uciekł do najbliższego lasu i błąkał się tam pożerany przez nieopisane wzruszenie. W zachwycie jego tkwiło coś bolesnego, jakieś przypomnienie mętne i…XVI — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 1 fragment
Harmonijne harmonie w muzyce przestworów / i ten Bóg, objawiony w kształcie wszelkich stworów. / Religijne romanse duszy nad jeziorem; / jego myśli nad ranem, myśli nad wieczorem.SALON W BELWEDERZE — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 1 fragment
Gdy trawy otulające urwiste ogrody pięknej zatoki półwyspu zazieleniły się bujną i lśniącą barwą, a wśród nich stokroć, fiołki i sasanki otwarły swe oczy żywe i ukazały twarzyczki, przypominał sobie pisma poetów…Część pierwsza — Szklane domy — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
— Pulsujesz poezją jak drzewo sokiem — powiedziałem żartobliwie, otrząsając głowę z natrętnego, pijackiego szumu. — Uważaj, żeby świat ciebie nie zranił toporem. Maria rozchyliła wargi. Między zębami drżał leciutko…I — przejdź do fragmentu
Tadeusz Borowski · 1 fragment
Podniosłem obie ręce do góry. Stefan umilkł speszony. Wtedy, korzystając z okazji, zadeklamowałem patetycznie: Ustalają się hierarchie, / brat poznaje wreszcie brata. / Kręci młynek mieląc mąkę / nasz Pułkownik, pan…I — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.