- Literum
- Motywy
- Przyjaźń
Motyw: przyjaźń w literaturze
37 lektur szkolnych i 104 oznaczone fragmenty. Kliknij cytat, żeby przejść do miejsca w tekście.
Homer · 4 fragmenty
Więc w Argos ty masz gościa we mnie, przyjacielu, / Ja, gdy w Likiji kiedy stanę, mam go w tobie. / Nie przystoi nam bronią walczyć przeciw sobie! / Dość ofiar w sprzymierzeńców i Trojan szeregu, / Których mi Bóg…Księga VI — przejdź do fragmentu
Nie chciejmy w pojedynku dziś być uporczywi. / Jeszcze się w polu sławy zetrze nasze męstwo, / Aż wreszcie mnie lub tobie da wyrok zwycięstwo… / Lecz dary wzajemnymi uprzedźmy rozstanie, / Aby o nas mówili Grecy i…Księga VII — przejdź do fragmentu
Pamiętam, przyjacielu, jaką ci przestrogę / Dał ojciec, wysyłając do Atryda w drogę… / — «Synu! Z rodu Achilles większe ma zalety, / Jeszcze siła i męstwo nad ciebie go kładą, / Aleś ty wiekiem starszy. Bądźże jego…Księga XI — przejdź do fragmentu
Autor nieznany · 1 fragment
Roland powiada: „Skądże przeciw mnie taki gniew?”. Oliwier odpowie: „Towarzyszu, to twoja wina, bo dzielność a szaleństwo to są dwie różne rzeczy, a miara warta jest więcej niż zarozumienie. Jeśli nasi Francuzi pomarli…CXXVIII – CLXXII — przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 11 fragmentów
Inny zaś, gdy go Plutarch chciał przywieść do pogodzenia z bratem: „Nic mu to (rzekł) nie dodaje w moich oczach, że wyszliśmy obaj na świat tym samym otworem”. Piękne to zaiste imię, i pełne słodyczy, imię brata, i na…Rozdział XXVII. O przyjaźni — przejdź do fragmentu
Co do małżeństwa, pomijając, iż jest to układ, którego jedynie zawarcie jest wolne, trwanie zasię przymusowe i narzucone, zależne od czego innego niż od naszej woli, układ, który pospolicie zawiera się dla innych celów…Rozdział XXVII. O przyjaźni — przejdź do fragmentu
Owa zaś inna grecka swywola słusznie jest omierzła naszym obyczajom: a i ta, wymagając wedle ich praktyki tak koniecznej nierówności wieku i różnicy usług pomiędzy kochankami, również nie odpowiadała owej doskonałej…Rozdział XXVII. O przyjaźni — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 5 fragmentów
Dzień dobry, bracie.AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Zaczekaj! Krzywdę byś mi sprawił, / Gdybyś mą przyjaźń z kwitkiem tak zostawił.AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
MERKUCJO Bez mlecza, jak śledź suszony. O! człowieku! jakżeś się w rybę przedzierzgnął! Teraz go rymy Petrarki rozczulają. Laura naprzeciw jego bóstwa jest prostą pomywaczką, lubo tamta miała kochanka, co ją opiewał…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
William Shakespeare (Szekspir) · 3 fragmenty
Wszak to Horacy! albo zapomniałem, / Jak się sam zowię. / / HORACY Ten sam i jak zawsze / Królewiczowskiej mości biedny sługa. / / HAMLET Dobry przyjaciel raczej; weź to miano, / A mnie daj tamto.AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Słudzy waszej / Książęcej mości. / / HAMLET Bądźcie przyjaciółmi, / Tak jak ja jestem waszym.AKT PIERWSZY — przejdź do fragmentu
Ma przyjaciół, komu ich miłość niepotrzebna, / A kto w potrzebie niby przyjaciela wzywa, / Gotowego w nim sobie wroga wychowywa.AKT TRZECI — przejdź do fragmentu
Jan Kochanowski · 2 fragmenty
ALEKSANDER Jako mi niemal wszyscy obiecali, / Cny Antenorze, proszę, i ty sprawie / Mej bądź przychylnym przeciw posłom greckim. / / ANTENOR A ja z chęcią rad, zacny królewicze, / Cokolwiek będzie sprawiedliwość niosła…przejdź do fragmentu
Ręka umywa rękę, noga nogi / Wspiera, przyjaciel port przyjacielowi.przejdź do fragmentu
Michel de Montaigne · 2 fragmenty
Wiem, że przyjaźń ma ramiona dość długie, aby się trzymać i obejmować ciasno z jednego końca świata na drugi; szczególnie taka, gdzie jest nieustanna wzajemność usług, podsycających wdzięczność i pamięć.Rozdział IX. O próżności — przejdź do fragmentu
Gdybym ja, przez tak pewne oznaki, dowiedział się o kimś, kto by mi był po myśli, z pewnością spieszyłbym bardzo daleko, aby go odszukać: wedle mnie bowiem, nie można zbyt drogo opłacić słodyczy lubego i zacnego…Rozdział IX. O próżności — przejdź do fragmentu
Piotr Skarga · 1 fragment
A k temu różność wiar odejmuje prawą przyjaźń miedzy ludźmi. Bo człowiek podobnego sobie przyjaciela szuka, a od różnego i inakszego niżli on ucieka. Ta podobność od dusze się i rozumienia o rzeczach Boskich, na których…Kazanie piąte. Jako katolicka wiara policyj i królestw szczęśliwie dochowywa, a heretyctwo je obala — przejdź do fragmentu
Jan Chryzostom Pasek · 1 fragment
JMość pan bełski prosił mię na zgodę z JMością panem Czernem, starostą parna[w]skim, o defalkę kozubowską, gdzie pojechawszy, wziąłem z sobą suknie i futra, bo zaraz stamtąd miałem jechać na komendy pana Łąckiego…Rok pański 1678 — przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Ratuj mnie, przyjacielu, w ostatniej potrzebie: / Kocham piękną Irenę. Rodzice i ona / Jeszcze na moje prośby nie jest nakłoniona». / Aryst na to: «Wiesz dobrze, wybrany z wśród wielu, / Jak tobie z duszy sprzyjam, miły…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Lis stary, wielki oszust, sławny swym rzemiosłem, / Że nie miał przyjaciela, narzekał przed osłem. / «Sameś sobie w tym winien — rzekł mu osieł na to — / Jakąś sobie zgotował, obchodź się zapłatą». / Głupi ten, co wniść…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
«Nie masz prawej przyjaźni» — mówiła do pana / Kotka syta połowem i za to głaskana. / «Jak to nie masz przyjaźni?» pan na to odpowie. / «Pieścisz mnie — rzecze kotka — bo ci myszy łowię». / «Łowić myszy — pan rzecze…przejdź do fragmentu
Ignacy Krasicki · 1 fragment
Tulipan okazały patrzał na to krzywo, / Że fijałek w przyjaźni zostawał z pokrzywą. / Nadszedł pan do ogrodu tegoż właśnie rana; / Widząc, że pięknie zeszedł, urwał tulipana. / A gdy się do bukietu i fijałek zdarzył…przejdź do fragmentu
Johann Wolfgang von Goethe · 10 fragmentów
Zacna duszo, odczuwająca też same, co on tęsknoty, niechże ci z cierpień jego spłynie w duszę pociecha i jeśli los zawistny, lub wina własna nie pozwoliły ci pozyskać przyjaciela bliższego, niechże ci książka ta…4 maja 1771 – 16 czerwca — przejdź do fragmentu
Powiesz drogi przyjacielu, że niewdzięcznym jest serce człowieka? Opuściłem ciebie, którego tak kocham, z którym nierozłączny byłem i oto — cieszę się? Ale wiem, że mi przebaczysz, bo czyż los nie uczynił wszystkiego…4 maja 1771 – 16 czerwca — przejdź do fragmentu
Ach, czemuż nie ma już przyjaciółki młodości mojej! Ach, ach, czemuż ją poznałem? Powinienem sobie powiedzieć: nierozsądny jesteś, szukasz, czego na ziemi znaleźć niepodobna! Posiadałem ją jednak, odczuwałem to serce…4 maja 1771 – 16 czerwca — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 3 fragmenty
Niech przyjaciele moi w nocy się zgromadzą / I biedne serce moje spalą w aloesie, / I tej, która mi dała to serce, oddadzą: / Tak się matkom wypłaca świat, gdy proch odniesie…przejdź do fragmentu
Niech przyjaciele moi siędą przy pucharze / I zapiją mój pogrzeb — oraz własną biedę: / Jeżeli będę duchem, to się im pokażę, / Jeśli Bóg mnie uwolni od męki, nie przyjdę…przejdź do fragmentu
Co do mnie — ja zostawiam maleńką tu drużbę / Tych, co mogli pokochać serce moje dumne; / Znać, że srogą spełniłem, twardą Bożą służbę, / I zgodziłem się tu mieć niepłakaną trumnę.przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 3 fragmenty
Został nam jeszcze środek smutny — lecz jedyny: / Kilku z nas poświęcimy wrogom na ofiary, / I ci na siebie muszą przyjąć wszystkich winy. / Ja stałem na waszego towarzystwa czele, / Mam obowiązek cierpieć za was…AKT I — przejdź do fragmentu
TOMASZ Wolałbym być pod ziemią, w głodzie i chorobie, / Znosić kije i gorsze niźli kije — śledztwo, / Niż tu, w lepszym więzieniu, mieć was za sąsiedztwo. — / Łotry! wszystkich nas w jednym chcą zakopać grobie.AKT I — przejdź do fragmentu
FREJEND Jak to? więc płaczesz po nas — masz kogo żałować. / Czy nie mnie? pytam, jaka korzyść z mego życia? / Jeszcze w wojnie — mam jakiś talencik do bicia, / I mógłbym kilku dońcom grzbiety naszpikować. / Ale w pokoju…AKT I — przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 2 fragmenty
Tak mówiąc, spojrzał zyzem, gdzie śród biesiadników / Siedział gość, Moskal; był to pan kapitan Ryków, / Stary żołnierz, stał w bliskiej wiosce na kwaterze, / Pan Sędzia go przez grzeczność prosił na wieczerzę. / Ryków…Księga pierwsza — przejdź do fragmentu
«Na czym więc stanąłem? / Aha! na tym, że obu za słowo ująłem, / Iż będą strzelali się przez niedźwiedzią skórę… / Szlachta w krzyk: »To śmierć pewna! Prawie rura w rurę!« / A ja w śmiech. Bo mnie uczył mój przyjaciel…Księga czwarta — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 2 fragmenty
Gdy Gerda wyjrzała oknem, widziała Kaja w izbie naprzeciwko. Kiedy słonko przygrzało, dzieci wybiegały na dach i bawiły się doskonale albo siadały na małych stołeczkach i rozmawiały o wszystkim, co je zajmowało. Były to…I. Czarodziejskie zwierciadło – IV. U księżniczki — przejdź do fragmentu
Ale w zimie wszystko znikało. Biały śnieg pokrywał dachy, a zamknięte okna często zamarzały; wtedy mróz kładł na nie delikatne białe kwiaty, ale nic przez nie widzieć nie było można. A dzieci chciały się widzieć…I. Czarodziejskie zwierciadło – IV. U księżniczki — przejdź do fragmentu
George Gordon Byron · 1 fragment
W młodości latach, w szczęśliwych godzinach, / Gdym lubił dzielić smutki i wesela, / W mojej ojczyzny kwitnących dolinach / Miałem — czy mam go dotąd? — przyjaciela — / Daj mu ten pierścień, przysięgliśmy na nim…Giaur — przejdź do fragmentu
Juliusz Słowacki · 1 fragment
GRABIEC trzymając się dębu / Patrz, dąb mię uścisnął… / I nie dziw, dąb przyjaciel grabiny… Mój dębie. / Wierz mi, że cię szacuję; co w sercu, to w gębie. / / CHOCHLIK Chodźmy dalej… / / GRABIEC Znalazłem dęba…AKT DRUGI — przejdź do fragmentu
Hans Christian Andersen · 1 fragment
Powiem ci otwarcie, że niezbyt przyjemnie żyć z tobą pod jednym dachem. Możesz mi wierzyć. Zresztą mówię ci o tym przez życzliwość. Przyjaciel ma obowiązek mówić prawdę w oczy, chociażby przykrą była. Radzę ci też…przejdź do fragmentu
Adam Mickiewicz · 1 fragment
On Wallenroda samotność podziela; / On był i duszy jego spowiednikiem, / On był i serca jego powiernikiem. / Szczęśliwa przyjaźń! Świętym jest na ziemi, / Kto umiał przyjaźń zabrać ze świętemi.Wstęp – Uczta — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 8 fragmentów
Kto by zaś się tej przychylności mojej dla W-nego Andrzeja Kmicica dziwował albo w tym krzywdę wnuczki mojej urodzonej Aleksandry upatrywał, wiedzieć ma i powinien, iżem od ojca urodzonego Jędrzeja Kmicica, jeszcze z…Wstęp — przejdź do fragmentu
— Waćpan wiedziałeś o śmierci dziadusia podkomorzego? — spytała panna. — Nie wiedziałem, alem go łzami rzewnymi opłakał, dobrodzieja mojego, gdym się o jego zgonie od owych szaraczków dowiedział, którzy z tych stron do…Rozdział I — przejdź do fragmentu
— Mała to szlachta, ale starożytna i sławna. Dziaduś nieboszczyk zawsze się w nich kochał i na wojnę z nimi chodził. Wiek życia razem przesłużyli, a czasu pokoju w dom ich przyjmował. Stara to domu naszego przyjaźń…Rozdział I — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 5 fragmentów
Słychać szmer w sieniach. Jakaś ręka poszukuje klamki, nareszcie otwierają się drzwi i na progu staje ktoś odziany w wielkie futro upstrzone śniegiem i kroplami deszczu. — Kto to? — pyta się pan Ignacy i na twarz…IV. Powrót — przejdź do fragmentu
Ej! bracie Katz, cóżeś ty zrobił najlepszego?… Czasem zdaje mi się, żeś znalazł tam w niebie i węgierską piechotę, i swój wystrzelany pluton… Niekiedy słyszę łoskot bębnów, ostry rytm marszu i komendę: „Na ramię broń!…”…X. Pamiętnik starego subiekta — przejdź do fragmentu
„Jednakże Pan Bóg jest łaskawy — myślała — gdy ocalił człowieka, który może się nam przydać. Ojciec tak liczy na niego, a i ja nabieram ufności. O ileż mniej w życiu doznałabym zawodów mając rozumnego i energicznego…XIV. Dziewicze marzenia — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 4 fragmenty
Pan Rawlison, jeden z dyrektorów kompanii Kanału Sueskiego, i Władysław Tarkowski, starszy inżynier tejże kompanii, żyli od wielu lat w najściślejszej przyjaźni. Obaj byli wdowcami, ale pani Tarkowska, rodem Francuzka…ROZDZIAŁ I — przejdź do fragmentu
Staś nie odpowiedział nic, albowiem zajął się Nel, która ledwie żyła. Naprzód powytrząsał piasek z jej włosów, następnie, poleciwszy starej Dinah rozpakować rzeczy, które w przekonaniu, że dzieci jadą do ojców, zabrała…ROZDZIAŁ IX — przejdź do fragmentu
Oto w otworze wnęki ukazała się Nel wraz z Sabą. Zajęta swoim ulubieńcem, który wpadłszy do jaskini rzucił się zaraz do jej nóżek, słyszała ona wprawdzie krzyki Arabów, ale że w Egipcie zarówno Arabowie, jak i Beduini…ROZDZIAŁ X — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 4 fragmenty
Tegoż wieczora pan Tyzenhauz zbliżył się do pana Kmicica. — Wybacz waszmość — rzekł — z miłości to do pana cię podejrzywałem. Lecz Kmicic umknął mu ręki. — O, nie może być! — odrzekł. — Zdrajcą i przedawczykiem mnie…Rozdział XXIII — przejdź do fragmentu
W środku oddziału szły cztery wielbłądy juczne; tłum zgadywał, że w tych jukach znajdowały się dary chanowe dla króla; ale w tym się mylono, bo chan wolał brać dary niż dawać; obiecywał wprawdzie posiłki, ale niedarmo.…Rozdział XXXII — przejdź do fragmentu
— Bywaj, miły Soroka! bywaj! Żołnierz wszedł do izby i pierwszym ruchem chciał paść do nóg swego pułkownika, bo był to raczej przyjaciel i sługa równie wierny jak przywiązany, lecz żołnierska subordynacja przemogła…Rozdział XXXIII — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
Po czym zwróciwszy się do Ursusa poczęła mu mówić, iż on jeden zostaje jej teraz na świecie, że musi być teraz jej ojcem i opiekunem. Nie mogą szukać schronienia u Aulusów, albowiem ściągnęliby na nich gniew cezara. Ale…Rozdział ósmy — przejdź do fragmentu
— Chcecie, bym go ukarał, lecz to mój towarzysz i przyjaciel, więc chociaż zranił mi serce, niech wie, że to serce ma dla przyjaciół tylko… przebaczenie. „Przegrałem i zginąłem” — pomyślał Petroniusz.Rozdział czterdziesty dziewiąty — przejdź do fragmentu
Bolesław Prus · 2 fragmenty
Zrobiło mu się gorąco i z wolna uczuł jakąś przemianę w duszy. Przypomniał sobie swego ojca i stryja, Kasię Hopfer, która tak go kochała, Rzeckiego, Leona, Szumana, księcia i tylu, tylu innych ludzi, którzy złożyli mu…IV. Człowiek szczęśliwy w miłości — przejdź do fragmentu
Jestem przecie jego przyjacielem, a już to samo wkłada na mnie obowiązek nieostrzegania o niebezpieczeństwach. Ale jestem także mężczyzną i dalibóg, czuję, że gdy między mężczyną i kobietą zacznie się tego rodzaju walka…XII. W jaki sposób zaczynają się otwierać oczy — przejdź do fragmentu
Henryk Sienkiewicz · 2 fragmenty
— Tyżeś, zdrajco, dał ją porwać Bogusławowi?! — Nie krzywdź mnie! — rzekł Kmicic. — Odwiozłem ją szczęśliwie do hetmana, staranie o niej takowe jak o siostrze mając, a Bogusław porwał ją nie mnie, ale innemu oficerowi…Rozdział VII — przejdź do fragmentu
— Tak mi coś mówi, że go Bóg wyda w ręce nasze! — zawołał wzruszony Kmicic. — I ja tak myślę. — Ślubowałem sobie do śmierci ten dzień pościć, w którym go spotkam. — Protekcja boża nie zawadzi — odrzekł pan Michał. — Nie…Rozdział XXIV — przejdź do fragmentu
Mark Twain · 1 fragment
Obok Tomka siedział jego serdeczny przyjaciel, który cierpiał tak samo jak on i teraz z głęboką wdzięcznością przyłączył się do zabawy. Przyjaciel nazywał się Joe Harper. Przez cały tydzień chłopcy byli serdecznymi…Rozdział VII — przejdź do fragmentu
Stanisław Wyspiański · 2 fragmenty
PAN MŁODY Przyszedł Mosiek na wesele… / / ŻYD Nu, ja tu przyszedł nieśmiele. / / PAN MŁODY No, jesteśmy przyjaciele. / / ŻYD No, tylko że my jesteśmy / tacy przyjaciele, co się nie lubią.AKT I — przejdź do fragmentu
He, dobranoc, przyjacielu, / tych prawdziwych już niewielu.AKT III — przejdź do fragmentu
Stefan Żeromski · 2 fragmenty
Kiedy dom był gotów, M. Les prosił Węglichowskiego listem gwałtownie różnojęzycznym o zamieszkanie w tej chałupie, a to w celu po prostu ustrzeżenia jej od złodzieja, ognia i wojny. Węglichowski odrzucił propozycję. Nie…Starcy — przejdź do fragmentu
Jak to zwykle bywa na świecie z ludźmi silnymi — nie ominął go ani jeden wyzysk. Brał jego pracę każdy, kto tylko mógł. Ale Judym drwił sobie z tego. Czuł się tak dobrze jak inny, gdy zbija majątek albo buduje sobie…Starcy — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
„Zawdyć to dziedzicowy gatunek”, myślał z głębokim uważaniem i wdzięcznością, bo przy jego pomocy chałupina rosła kieby na drożdżach. Zaś kiedy Mateusz przyszedł z pomocą, a Kłębowy Adam nawiózł z boru, co było jeno…VI — przejdź do fragmentu
Władysław Stanisław Reymont · 1 fragment
Sprzedał Żydowi ostatnią jałówkę i przepijał ją z kompanami, bo stowarzyszył się z najgorszymi we wsi, przystali do niego tacy, jak Bartek Kozioł, Filip zza wody, Franek młynarczyk i te co najgorsze Gulbasowe wisielaki…XII — przejdź do fragmentu
Antoine de Saint Exupéry · 8 fragmentów
Szukam przyjaciół. Co to znaczy „oswoić”? — To rzecz, o której niestety zapomniano — powiedział lis. — To znaczy „stworzyć więzi”. — Stworzyć więzi? — Naturalnie — powiedział lis. — Na razie jesteś dla mnie chłopcem…XI – XXII — przejdź do fragmentu
Moje życie jest monotonne. Poluję na kury, a ludzie polują na mnie. Wszystkie kury są do siebie podobne i wszyscy ludzie są do siebie podobni. Trochę się więc nudzę. Jeżeli jednak mnie oswoisz, moje życie będzie jakby…XI – XXII — przejdź do fragmentu
— Proszę… oswój mnie — powiedział. — Chętnie — odparł Mały Książę — ale nie mam wiele czasu. Muszę jeszcze znaleźć przyjaciół i poznać mnóstwo rzeczy. — Można poznać tylko te rzeczy, które się oswoi — powiedział lis.…XI – XXII — przejdź do fragmentu
George Orwell · 2 fragmenty
Znów rozległy się kroki. Ponownie otworzyły się drzwi. Do celi wszedł O'Brien. Winston zerwał się na równe nogi. Był w takim szoku, że zupełnie stracił czujność. Pierwszy raz od wielu lat zapomniał o obecności…Część III — przejdź do fragmentu
Spróbował podnieść się z łóżka, był niemal pewien, że słyszy głos O'Briena. Przez cały czas trwania przesłuchania czuł, że O'Brien znajduje się tuż obok, tylko poza jego polem widzenia. To O'Brien wszystkim kierował. To…Część III — przejdź do fragmentu
Fragmenty i oznaczenia motywów: Wolne Lektury.